Maandelijks archief: juni 2011

Imagine ic

Zo juist bijgaande motie Verbeet/Mulder/Van Drooge raadsbreed aanvaard.

Het college wordt hierin opgeroepen te zorgen voor een oplossing van het huisvestingsprobleem van Imagine ic dat is ontstaan door het niet doorgaan van het cultuurcluster binnen Getz.

Aan de Gemeenteraad
 
Ondergetekende heeft de eer voor te stellen:
 
Gehoord de discussie in de raad;
 

Overwegende:

  • dat in de plannen van Getz te Zuidoost een ‘cultuurcluster’ was opgenomen met Paradiso, De Melkweg en culturele instelling Imagine ic
  • dat in de tweede projectenschouw is besloten Getz niet door te laten gaan
  • dat totaal voor 861 miljoen euro saldoverbetering is gerealiseerd in het vereveningsfonds in 2010, waarvan een aanmerkelijk deel door de projectenschouwen, waarvan 11,3 miljoen opbrengsten is ingeboekt wegens het niet doorgaan van Getz
  • dat het niet doorgaan met het cultuurcluster voor Paradiso en De Melkweg geen directe problemen oplevert aangezien het voor deze organisaties ging om een extra zaal
  • dat het niet doorgaan met het cultuurcluster voor Imagine ic grote problemen oplevert, aangezien zij niet kunnen blijven in hun huidige locatie en de frictiekosten voor verhuizing, waaronder begrepen de te treffen inpandige voorzieningen voor realisatie van hun activiteiten, gedekt zouden worden binnen de exploitatie van Getz
  • het College van B&W na het vaststellen van de projectenschouw wel oog heeft gehad voor een redelijke afhechting van het niet doorgaan van het cultuurcluster op dit punt
  • dat het mogelijk maken van verhuizing van Imagine ic dus frictiekosten vormen van de tweede projectenschouw die ten onrechte niet als kostenpost zijn opgevoerd
  • dat er zich momenteel een goede gelegenheid voordoet om Imagine ic te hervestigen in een leeg kantoor aan de Frankemaheerd in eigendom van woningcorporaties Rochdale, samen met de OBA/bibliotheek.

 

Verzoekt het college:
 
  • samen met woningcorporatie Rochdale en stadsdeel Zuidoost te komen tot een oplossing voor de huisvesting van Imagine ic
  • de kosten deels als frictiekosten tweede projectenschouw te beschouwen 
  • en dan ook ingoed overleg met de partners van de herhuisvesting in redelijkheid uit het vereveningsfonds te bekostigen

 

 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Politiek

Van der Pekbuurt

Afgelopen maandag heb ik met enkele bewoners gesproken in de Van der Pekbuurt. Zij hadden mij benaderd naar aanleiding van de schriftelijke vragen die ik had gesteld aangaande sloop- en renovatie activiteiten van woningcorporatie Ymere op verschillende plekken. De gang van zaken in de Van der Pekbuurt lijkt sterk op de verhalen van bewoners in andere projecten.

Wat vertelden de bewoners?

De Van der Pekbuurt is in 1919 door Wibaut en Keppler gebouwd aan de noordelijke IJoever en is van interessante cultuur-historische waarde als het gaat om de sociale woningbouw in Amsterdam.
In de van der Pekbuurt is hetzelfde bureau Fugro dat oa bij de Palmgracht in de arm is genomen door Ymere gevraagd de fundering te onderzoeken. Dit resulteert in een zeer dik rapport met verschillende investeringsscenario’s en gevolgen voor de fundering. Echte conclusies worden niet getrokken in het rapport, maar het speelt een rol in de communicatie richting bewoners over de staat van de fundering. Bewoners kregen pas na 4 jaar hierom vragen het rapport.
De woningcorporatie stelt dat 1.500 van de woningen in de Van der Pekbuurt niet meer voldoen aan de eisen van deze tijd. Eerder is besloten tot een renovatie pandsgewijs: dus pand voor pand als uitkomst van een onderhandeling – Ymere had liever bloksgewijs gedaan. Er was een sociaal plan afgesproken waarbij mensen terug konden keren in hun eigen woning in de vorm van een keuze of je wilde blijven of niet.
De twee ‘voorbeeldblokken’ die dienden als een soort test zijn
Rond 2009 heeft Ymere echter gesteld dat zij niet langer hun afspraken kunnen nakomen ivm de financiele situatie en vanwege de staat van de fundering. Sindsdien zitten bewoners en ook ondernemers in onzekerheid. Als bewoners doorvragen krijgen ze niet alle informatie die er is. Men wordt wel een op een gevraagd voor een gesprek  naar hun woonwens. Men heeft veel wantrouwen tov deze gesprekken – men wordt bv gevraagd of men groter zou willen wonen. Men leest dan terug in voorlichtingsblad van Ymere met conclusies uit uit het onderzoek van deze zgn. tafelgesprekken dat ‘een meerderheid van de bewoners ontevreden is’ over hun woonsituatie waarvan men meent dat dit uit de vraagstelling volgt waarbij niet de consequenties van bv groter wonen worden verteld nl hogere huur.
Men leest tegelijkertijd in eenzelfde blad dat Ymere 50% sociale huur wil terugbouwen – waaruit men vermoed dat voor veel mensen geen terugkeer mogelijk is in plannen van Ymere want overgrote meerderheid in Van der Pekbuurt heeft minimuminkomen. Terwijl van officiele plannen niets vernomen wordt wordt wel op een andere voorlichtingsbijeenkomst door een bestuurder van Ymere gesteld ‘dat die huisjes natuurlijk plat moeten’. Tegelijkertijd wordt men uitgenodigd te ‘dromen over de buurt’ op een andere voorlichtingsbijeenkomst maar men voelt zich niet geroepen te dromen over een buurt waar men zich niet meer welkom voelt door de woningcorporatie vanwege de uitlatingen over sloop en de percentages sociaal die genoemd worden. Bij een voorlichtingsbijeenkomst was het antwoord op de vraag wat er moet gebeuren met de huidige bewoners: ‘Daar moeten we vanaf’.
Uiteindelijk is in 2010 een mediationtraject gestart met Ymere, de bewoners en stadsdeelbestuurder Kees Diepeveen, die bekend staat als een zeer redelijk mens. Zelfs daar komt men niet uit – de bewonersvereniging  wordt aangesproken als  ‘actiegroepje’.
Inmiddels neemt in de buurt de tijdelijke bewoning toe. In weerwil van de officiele uitlatingen constateren bewoners dat dit ook gebeurt in het gedeelte van de Van der Pekbuurt dat pas over een paar jaar aan de beurt is. ook constateert men in die delen leegstand. Een huis op de hoek van de Hagedoornweg en de Muurbloemstraat staat al een half jaar leeg. Bij een huis in de Silenestraat is sprake van een tijdelijk contract.
Men is bang dat op deze manier het proces van verelendung zelf de uitkomst bepaald.

Tot zover de berichten van de bewoners.

1 reactie

Opgeslagen onder Politiek

Schriftelijke vragen renovatie- en sloopactiviteiten Ymere

Inleiding
De PvdA-fractie maakt zich zorgen over de renovatie- en sloopactiviteiten van Ymere op diverse plekken in de stad. Via diverse contacten met bewoners en via huurdersorganisaties bereiken ons berichten over de aanpak van Ymere langs telkens hetzelfde patroon:
– Ymere stelt voor een blok woningen ingrijpend te renoveren of te slopen, met een beroep op de staat van de fundering.
– Bewoners wordt geen duidelijkheid geboden over of zij terug kunnen keren na renovatie of sloop-nieuwbouw.
– De vermeende slechte staat van de fundering is twijfelachtig en counter-expertise geeft dikwijls aan dat de fundering er minder slecht aan toe is dan Ymere voorstelt.

Wij denken dat dit bezwaarlijk is, omdat wij hechten aan goede bewonersparticipatie, hierover afspraken zijn gemaakt met het stadsbestuur, aangezien wij vinden dat huurders terug moeten kunnen keren in geval van ingrijpende renovatie en sloop-nieuwbouw en dat dergelijke ingrepen een grote impact op het leven van huurders hebben en optimale informatievoorziening en transparantie daarbij essentieel is.

Hieronder volgen een aantal cases waar zich dit patroon voordoet.

Case 1: Haarlemmerpoort
Het betreft een Rijksmonument uit 1840. De bewoners die functioneren als een woongroep kregen op een bewonersavond te horen dat de fundering zo slecht was dat ze moesten vertrekken en niet konden terugkeren. Het kostte heel veel moeite om kopieën van de funderingsrapporten te bemachtigen voor de bewoners. Na een second opinion van een onafhankelijk deskundige bleek dat de fundering toch niet zo slecht was en de geconstateerde aantasting niet zorgwekkend was. Als de bewoners niet om deze second opinion hadden gevraagd, was de zaak nu al ontruimd. Nu is een besluit door Ymere voorzien voor eind 2011. (bron: o.a. ‘Living in a’, 2010 nr. 2, Huurdersvereniging Almere).

Case 2: Palmstraat.
Aan de Palmstraat in de Jordaan wil Ymere de panden op nrs. 78-96 m.u.v. nr. 94 slopen, zo heeft de directie besloten op 3 mei jl. Het betreft woningen waarvan het grootste gedeelte eind 19e eeuw zijn gebouwd en tot de ‘bufferzone’ van het Unesco-gebied behoren. (bron: Ton Damen/Hanneloes Pen, Parool 11 juni 2011, p. 24/25). De urgentie rond de problemen met de fundering worden betwist door de door de bewoners in de arm genomen externe deskundige Andre van der Stigt (architect).

Case 3: Marnixkade
Aan de Marnixkade werd aan 17 huishoudens vertelt dat ingrijpende renovatie nodig was wegens funderingsproblemen. Er werd verwarrende informatie verstrekt aan bewoners over de mogelijkheid terug te keren. Er werd hierbij in strijd gehandeld met de Amsterdamse leidraad participatie (bron: Advies op maat, Woonbond). Ingrijpen van de Woonbond was zelfs nodig om het gezamenlijk overleg te hervatten. Pas na ingrijpen door de woonbond lukte het om afspraken te maken over terugkeer. De woningen aan de Marnixkade staan nu te koop voor prijzen tussen 220.000 en 600.000 euro (bron: website ‘Een blok stad’). Totaal staan 17 woningen aangeboden, zodat het erop lijkt dat alle huurwoningen plaats maken voor koopwoningen. Dit werpt de vraag op of er überhaupt bewoners terugkeren, aangezien in de afspraken die met de Woonbond zijn gemaakt gesproken wordt over huurverhogingen bij terugkeer. De vraag is hoe deze afspraken geëffectueerd kunnen worden als er überhaupt geen huren meer gevraagd worden in de nieuwe situatie.

Case 4: Oudezijds Voorburgwal
Op de Oudezijds Voorburgwal 268 doet zich momenteel een situatie voor die vrijwel identiek is aan de situatie in de Haarlemmerpoort. Ook hier maakt volgens Ymere de staat van de fundering uithuisplaatsing noodzakelijk en doet Ymere geen uitspraak over terugkeer: zij kunnen dit niet garanderen. Tegenover bewoners is aangegeven dat uithuisplaatsing bij dergelijke ingrepen het beleid is van Ymere. Terugkeer wordt echter niet gegarandeerd, met als reden dat Ymere nog niet weet wat de exacte plannen met het pand zijn. Echter, bewoners wordt wel vast gevraagd akkoord te gaan met een draagvlakonderzoek. Als bewoners toelichtende vragen stellen wordt o.a. gesteld dat de corporatie niet al te lang bezig wil zijn ‘met al jullie vragen’ en: ‘Ik wil echter niet verzanden in een eindeloze discussie en al deze details met jullie delen’. Ymere wil een renovatie uitvoeren op een zeer hoog kwaliteitsniveau, terwijl bewoners genoegen willen nemen met wegwerken van achterstallig onderhoud. De positie van terugkeer door bewoners is vermoedelijk bij een rechter beter stand te houden als de kosten van renovatie relatief laag zijn t.o.v. de huur die bewoners betalen. Het opvoeren van de kosten voor renovatie lijkt er dus aan bij te kunnen dragen dat de kans op terugkeer minder groot is en Ymere de woningen (duur) kan verkopen. De vraag is dus wat de precieze doelstelling is van Ymere met deze verbouwing: gereedmaken voor verkoop of opknappen voor bestaande bewoners.

Case 5: Jacob Catskade
Een wat oudere kwestie is die rond een aantal panden aan de Jacobs Catskade in Westerpark (bron: Nieuwsbrief huurdersverening Westerpark). Anticiperend op de beoogde sloop door Ymere waren de panden enkel nog bewoond door tijdelijke bewoners, terwijl het stadsdeel nog helemaal geen toestemming voor sloop had gegeven.

Mening
De PvdA hecht zeer sterk aan zorgvuldige omgang met huurders, zeker bij sloop/nieuwbouw en renovatie. Dit zijn grote ingrepen in het leven van mensen die alleen plaats moeten vinden als er veel draagvlak is onder bewoners. Niet voor niets zegt de jurisprudentie dat ingrijpende renovatie alleen mag als minimaal 70% van de bewoners voor is en hebben wij in het programakkoord afgesproken dat bij sloop/nieuwbouw projecten minimaal 70% van de bewoners voor moet zijn wil men overgaan tot deze ingreep. In de Amsterdamse leidraad participatie zijn afspraken gemaakt met het stadsbestuur hoe om te gaan met bewonersparticipatie. De PvdA hecht zeer aan deze afspraken en aan bewonersparticipatie in het algemeen.

Soms kan een grote ingreep zoals renovatie of sloop/nieuwbouw onvermijdelijk zijn, maar dan is het aan de verhuurder om klip en klaar aan te tonen dat sloop/nieuwbouw of renovatie inderdaad onvermijdelijk is in verband met de staat van het pand. In ieder geval moet bewoners de mogelijkheid geboden worden terug te keren na de ingreep: deze wordt inmiddels gedaan voor de bewoners. In de hierboven beschreven gevallen lijkt aan bovenstaande voorwaarden niet altijd voldaan of is dit met zekerheid niet het geval.

Daarnaast hecht de PvdA erg aan behoud van authentieke panden en samenhang in de buurt, waar een gemengde wijk met zowel huurders als kopers aan bijdraagt en koestert daarom de sociale huurwoningen juist op plekken waar de marktdruk (want de verkoopprijzen) hoog zijn.

Vragen
De PvdA-fractie maakt zich grote zorgen over de aanpak van de hierboven beschreven panden door woningcorporatie Ymere en heeft op grond van art. 45 van het Reglement van orde van de raad van Amsterdam het college van B&W de eer de volgende vragen te stellen:

1. Is het college bekend met de 5 casussen zoals hierboven beschreven?

2. Acht het college de handelwijze van Ymere in cases 1-4 gevallen in lijn met:
– De afspraken met het stadsbestuur over bewonersparticipatie.
– Het streven respectievelijk de juridische eis enkel over te gaan tot ingrijpende renovatie respectievelijk sloop/nieuwbouw indien 70% van de bewoners akkoord is.
– Het streven bewoners de mogelijkheid te geven terug te keren in eigen buurt.

3. Indien niet, is het college bereid Ymere indringend aan te spreken op haar handelswijze in de gevallen 1-4 en de raad verslag te doen van dit gesprek?

4. Welke mogelijkheden ziet het college nog meer op Ymere aan te spreken op het niet nakomen van afspraken of handelswijze die niet ligt in de geest van de bedoelingen van het stadsbestuur?

5. Is naar de mening van het college in de eerste 4 cases inderdaad sprake van een urgente funderingskwestie die uithuisplaatsing noodzakelijk maakt?

6. Klopt het dat op de Marnixkade uiteindelijk inderdaad geen van de oude bewoners terugkeert in weerwil van de afspraken die onder begeleiding van de woonbond zijn gemaakt? Wat is hiervan de reden?

7. Is het college bereid Ymere aan te spreken op de aanpak van Oudezijds Voorburgwal 268 en te bevragen over de precieze plannen met dit pand?

8. Kent het college nog meer van soortgelijke situatie bij Ymere of bij andere corporaties, zo ja, is het college bereid eenzelfde gesprek te voeren de raad hierover te rapporteren?

9. Wat is de stand van zaken m.b.t. de panden aan de Jacob Catskade en doet zich of deed zich daar naar de mening van het college eenzelfde patroon voor als in de cases 1 t/m 4?

Michiel Mulder

Links:
– Living in a: http://www.hva-ymere.nl/living%20in%20A%20nov%202010.pdf

– Woonbond kennis en adviescentrum, advies op maat:
http://www.wka-centrum.nl/hu_verhuurder/documents/AdviesopmaatWoonbondig2010-09.pdf

– Website ‘Een blok stad’:
http://amsterdammarnixkade.eenblokstad.nl/woningen/verkoopprijzen.html

– Nieuwsbrief huurdersvereniging Westerpark:
http://www.hvwesterpark.nl/archief/hvwpdec08.pdf

6 reacties

Opgeslagen onder Politiek

Debuutroman!

Mijn debuutroman verschijnt in september bij uitgeverij De Brouwerij. Klik hier voor meer informatie en bestellingen.

Hieronder vind je meer informatie over mijn roman in de vorm van het persbericht:

Over de roman: ‘Het ongrijpbare gelijk van John Winkle’:

John Winkle is neurowetenschapper en kan niet wachten om met zijn onderzoek
aan te tonen dat de moraal een onderdeel is van de menselijke
hersenstructuur. Met die ontdekking zou het geweten, het gevoel voor goed en
kwaad, in een vroeg stadium geïdentificeerd en gemanipuleerd kunnen worden
om maatschappelijke problemen als zinloos geweld en criminaliteit te
voorkomen.

Terwijl het maatschappelijk ongenoegen hand over hand toeneemt, dringt de
tijd voor John om zijn onderzoeksresultaten te presenteren. Dan komt de
beweging voor dierenwelzijn tegen hem in actie omdat hij in zijn
laboratorium met ratten werkt. Dit is het begin van een reeks bizarre
gebeurtenissen waardoor John langzaam maar zeker zijn verstand dreigt te
verliezen…

Uitgeverij de Brouwerij | ISBN: 9789078905516 | NUR 301 |Aantal pagina’s: 236 | Afmeting: 14 x 21,5 cm |  € 17,50 | Verwacht: september 2011

Michiel Mulder is gemeenteraadslid in Amsterdam en werkzaam bij een onderzoeksinstituut.

Hij publiceerde eerder artikelen en essays over maatschappelijke vraagstukken.
Het ongrijpbare gelijk van John Winkle is zijn literair debuut.
Momenteel werkt hij aan zijn tweede roman.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Roman