Maandelijks archief: september 2010

Particulier erfpacht voorstel aanvaard door raad

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Particuliere erfpacht, Politiek

De stelling van Amsterdam

De stelling van Amsterdam, kent u die?

Vanaf 1880 is men hieraan gaan bouwen: de laatste verdedigingslinie van ons land waar men zich terug zou kunnen trekken bij een aanval, achter een veilige waterlinie. Een verdomd goed idee. In 1880. In de eerste wereldoorlog was het bijna af, maar bleven wij gelukkig neutraal. En de tweede wereldoorlog werd als bekend heel anders uitgevochten dan het type oorlogen waarvoor de fortificaties gebouwd werden.

Gebruikt is deze de waterlinie nooit. De unesco was zo vriendelijk ze op de werelderfgoedlijst te zetten. Dat trekt bezoekers. En schept verplichtingen.

Een van die verplichtingen is dat men het erfgoed goed moet behouden. Dat lukt bij het ene fort beter dan het andere en men zoekt naar creatieve mogelijkheden om dit te regelen. Zo is er een fort waar Amsterdamse jongeren aan werken om het te behouden. In een ander fort was ik vrijdag op bezoek.

Dat had te maken met een toestand die zich daar voordoet rond de bouw van een bungalowpark. Dit is een plan van het recreatieschap, waarmee men het opknappen van het fort wil financieren.

* Voetnoot: wat is een recreatieschap? Een recreatieschap is een samenwerkingsverband tussen enkele overheden (‘gemeenschappelijke regeling’) die een bepaald recreatiegebied onderhouden. In recreatiegebied Spaarnwoude hebben gemeente Amsterdam, Velsen, Haarlem, Haarlemmerliede en provincie Noord-Holland allemaal 1 stem.

 

Bruggetje in Spaarndam

 

Gaan we verder.

Een groep omwonenden is tegen het plan. Voornaam punt van zorg is het bruggetje hier links en de rest van het weggetje door Spaarndam. Daar zou het te druk worden. Verder hebben de bewoners liever een plan waar de direct omwonenden ook meer aan hebben zoals een speelbos voor kinderen. En ze hebben meer interessante ideeën zoals het vestigen van ruimte voor creatieve bedrijven of kunstenaars.

Inderdaad zijn het weggetje en het bruggetje heel smal, zoals te zien op de foto.

Een oplossing voor het te kleine weggetje door Spaarndam zou overigens m.i. ook gezocht moeten worden bij het plan dat de bewoners voorstellen. Te denken valt aan een systeem met beperkte toegankelijkheid van de verbinding door Spaarndam, bijvoorbeeld alleen voor bewoners.

Het idee van het recreatieschap is om bij de bouw van het bungalowpark het verkeer noordwaarts te ontsluiten (dan takt het ‘benoorden’ Spaarndam aan op de A9 en komt dus niet door Spaarndam.)

 

 

Landje van Gruijters

 

We liepen verder door het gebied met enkele tientallen raadsleden uit de gemeentes van het recreatieschap. Hier links ziet u het ‘Landje van Gruijters’ waar we langs komen, een van de uiterwaarden van het Ij. Heel mooi. Er maken allemaal bijzondere beesten gebruik van deze natuur (ik ben de namen vergeten).

Naast de kwestie van het verkeer is er veel te doen om het ‘schootsveld’. Dat is het gebied voor het fort waar de kanonnen naar waren gericht. Dat zat allemaal heel vernuftig in elkaar, de schootsafstand was precies tot aan het volgende fort, zodat de forten elkaar konden verdedigen. Op dit schootsveld groeien nu echter bomen. Mag niet, zeggen de cultuur-historici: dat moet in oude glorie hersteld worden, een schootsveld met bomen is geen schootsveld. Niets daarvan, zeggen de natuurliefhebbers: zonde om al die bomen te kappen. Daarnaast zijn er in de jaren 50 opslagplaatsen gebouwd op dit schootsveld. De bungalows zouden her en der verspreid op het schootsveld komen te liggen in de plannen van het recreatieschap, in de plaats van deze gebouwen uit de jaren 50, waardoor per saldo de bebouwing niet toe zou nemen.

 

 

En toen kwamen we bij het ‘Fort benoorden Spaarndam’ (zie onder). Inderdaad zo lek als een gieter. Daar moet wat gebeuren. Het pand was verlicht met kaarsen en zaklantaarn. In dit schemerlicht is het mij nog gelukt een andere curiositeit van het fort te fotograferen: een fresco.

 

Het fort Benoorden Spaarndam

 

 

Fresco's van soldaten uit WOII

 

Is deze fresco soms onderdeel van het plan moderne kunstenaars te vestigen in het fort?

Nee, het gaat om schilderingen op de muur die soldaten in de Tweede Wereldoorlog hebben gemaakt, die in het fort gelegerd waren. Hier heeft een soldaat een boerderij uit de omgeving geschilderd.

Even complex als de verdediging van een hoofdstad in de 19e eeuw is de bestuurlijke lappendeken waar de kwestie van het fort onderdeel van is. Bij het recreatieschap hebben de deelnemende gemeenten enkele bevoegdheden geparkeerd, zoals beheer van de openbare ruimte. Maar Velsen gaat over de afgifte van de bouwvergunning en bestemmingsplan. De verkeerssituatie in Spaarnwoude valt onder de verantwoordelijkheid van twee gemeentes: Haarlem (waar Spaarndam-West in ligt, aan de ene kant van de brug) en Haarlemmerliede (waar de rest van Spaarndam in ligt). De provincie heeft een verantwoordelijkheid als het gaat om de Unesco status. De rol van de gemeente Amsterdam blijft beperkt tot 1 stem in het bestuur van het recreatieschap.

Vanmorgen werd het punt geagendeerd in de raadscommissie waar onder andere de portefeuille Groen wordt behandeld. Enkele bekenden van het werkbezoek kwamen inspreken. De wethouder heeft toegezegd zich in de zaak te verdiepen en een voorstel voor een standpunt in de commissie te bespreken.

Wordt vervolgd.

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Politiek

Lege kantoren

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Lege kantoren, Politiek

Bas Heijne

Wat was dat eigenlijk een rare column van Bas Heijne: http://weblogs.nrc.nl/heijne/2010/06/26/etterbakken-en-zielepoten/

Het begint met een aanklacht tegen mijn ‘ijdele’ aanklacht tegen de homo-uitspraken van Ratelband indertijd (klik hier) om vervolgens van alle hetero’s die opkomen voor homorechten (van de Utrechtse burgemeester Aleid Wolfson tot Ahmed Marcouch) hun goede bedoelingen in twijfel te trekken.

Dat is gek. In Amsterdam is de gehele gemeenteraad akkoord gegaan met het actieplan van het stadsbestuur om discriminatie van homo’s onder andere met ‘gay-straight-aliances’ tegen te gaan, een pleidooi dat onlangs nog herhaald werd door Frank van Dalen in zijn rol als voorzitter van ProGay. Het alternatief is dat de enigen die zich inzetten tegen discriminatie van homo’s de homo’s zelf zijn. Zou dat soms werken?

En hier is het dat ik maar ’s pathetisch wordt. Vroeger was ik een verwoed stotteraar. Zou ik daar overheen zijn gekomen als ik alleen steun had gehad van de stotteraars? Dat waren er op mijn basisschool welgeteld nul. Een juf die je steunt, zorgt dat je aan het woord kan/durft te komen, mede-leerlingen die je helpen i.p.v. uitlachen, is er zonder dat emancipatie mogelijk voor een stotteraar? Ik denk het niet. Net zo goed als vrouwen-emancipatie niet mogelijk is zonder de emancipatie van de man en homo-emancipatie niet mogelijk is zonder de hetero.

Komen deze pogingen hier en daar wat onbeholpen en knullig over? Wellicht. Het is niet eenvoudig een mal te bedenken voor zoiets als ‘gay-straight-aliances’. Maar het zou goed zijn als bedrijven en maatschappelijke organisaties zich expliciet uitspreken en hiernaar handelen, intern en extern. Uit een nog vrij recent rapport blijkt dat in Amsterdam de aanpak van discriminatie van en geweld tegen homo’s onder andere stroperig verloopt doordat instellingen onvoldoende meewerken en onvoldoende oog hebben hiervoor. In dit rapport staat dat in Amsterdam 21% van de homosexuele jongens veelvuldig te maken krijgt met verbaal geweld. Dit terwijl 28% van de leraren grappen maakt over homosexualiteit (Zie verder hier) Denkt Bas Heijne soms dat het een niets met het ander te maken heeft?

Natuurlijk is het niet dé (enige) oplossing. Natuurlijk moeten hate crimes strenger worden aangepakt, om maar iets te noemen (hebben we in Amsterdam in elk geval afgesproken). Maar dat betekent niet dat de hetero’s maar zwijgend aan de kant moeten gaan staan en denken:  het zal mij een zorg zijn. Ik heb ook nog nooit een homo gesproken die dat een goed idee vindt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Persoonlijk

Pariculier erfpacht – discussie raadscommissie en reactie op reacties

De kwestie van de particuliere erfpacht is in de raadscommissie besproken. Er blijkt veel draagvlak voor de door de wethouder uitonderhandelde aanpak:

1. Eerst wordt getracht of de huizenbezitter de grond kan aankopen
2. Als dat niet lukt probeert de gemeente de grond aan te kopen. De gemeente geeft deze vervolgens weer uit in gemeentelijke erfpacht. Verwerving door gemeente is vaak meer kansrijk dan verwerving door particulier, want de grond in particuliere erfpacht hoort vaak bij meer dan 1 woningen erboven: men moet dan met de buren samen de grond kopen – lastig.
3. Lukt het de gemeente niet de grond te verwerven, dan zegt de bank toe een hypothecaire lening te verstrekking aan degene die het vastgoed op de grond wil kopen van de huidige eigenaar. Bestaande gevallen worden geholpen. Hiervoor gelden wel enkele voorwaarden, bv dat de identiteit van de verpachter bekend is en nog wat zaken, bv van goede naam en faam moet zijn. Maar de wethouder gaf in de commissie aan dat de sfeer waarin de gesprekken met de banken werden gevoerd niet 1 was dat men eropuit was deze voorwaarden te misbruiken: zij waren echt oprecht van plan dit pakket aan oplossingen serieus uit te voeren.

Hoewel hierdoor een woning op particuliere erfpacht nog vermoedelijk lastiger te verkopen blijft dan op gemeentelijke erfpacht, is hiermee wel een belangrijke stap gezet die in elk geval een einde maakt aan de onverkoopbaarheid van deze woningen. Wethouder Van Poelgeest verdient hiervoor veel lof: immers wij gaan niet over banken en hij heeft toch bereikt dat zij zich in gaan zetten vóór de verkoopbaarheid van deze huizen.

Mbt de financiering van gemeentewege van aankoop gronden komt 15 september een voorstel in de commissie en besluit valt 29 september in de gemeenteraad. Maar gezien de positieve reacties in de commissie zal dat er wel doorkomen.

zijn we dan klaar? Zelf heb ik het gevoel dat de gemeente Amsterdam nu alles heeft gedaan wat in haar macht ligt. Wat mij betreft is men nu aan zet op rijksniveau.

Bijvoorbeeld de AFM, autoriteit financiele markten. Het is hun taak te zorgen voor transparantie in markten met financiele producten en zij moeten ook inspringen op nieuwe marktontwikkelingen, zoals de particuliere erfpacht. Dit zal helpen het kaf van het koren te scheiden. Hierover zal ik contact zoeken met de AFM.

Verder ben ik erg benieuwd hoe deze oplossing in de praktijk gaat werken. Houdt mij dus aub op de hoogte! Als er casuistiek is waaruit blijkt dat afspraken niet worden nagekomen of elementen niet werken, kan ik die weer inbrengen in de raadscommissie.

3 reacties

Opgeslagen onder Particuliere erfpacht, Politiek