Politieke wijsheden van neurowetenschappers en filosofen

Twee artikelen uit de Groene Amsterdammer zijn eigenlijk verplichte kosten voor ieder die graag de links-progressieve politiek een handje wil helpen in dit land.

Zij dateren van 3 juni, dus nog voor de verkiezingen. 1 artikel analyseert de kiezer vanuit neurologisch perspectief. De ander vanuit filosofische invalshoek.
 
Angst zit in ons lymbisch systeem, onze primaire reflexen in de oude hersengebieden die we van de reptielen hebben geërfd. Die is heel makkelijk te activeren en aan te spreken. Een enkele oneliner volstaat om deze angst te activeren. Voorbeeld: ‘Stel u voor, u wordt 10 juni wakker in een wereld waar de PvdA aan de macht is, zonder hypotheekrenteaftrek!’
 
Zo kan het gebeuren dat Mark Rutte, hoewel bebrild en met door zijn moeder gestreken overhemden, slechts enkele snedige binnenkomers en uitsmijters prime time nodig heeft om de verkiezingen te winnen.
 
Links heeft het altijd moeilijker, omdat links/progressief/sociaal de ingewikkelde hersengebieden aanspreken: sociaal, binden, enz. Die zitten in onze prefrontale cortex, het nieuwste hersengedeelte. De werking ervan is complexer dan het meer instinctieve gedrag dat het lymbisch systeem activeert.
 
Reeds vóor de Obama-campagne is deze analyse opgetekend door een neurowetenschapper in een analyse waarom heel de tijd toch die rechtse presidenten winnen en niet de linkse, met uitzondering van (Bill). Obama heeft ervan geleerd. Waar Hillary Clinton haar interne campagne begon opsommingen van redelijke en verstandige standpunten, kwam Obama met verhalen die op effectieve wijze de juiste emoties aanspraken: niet die van de angst, maar van de solidariteit (in de neocortex dus). Hillary verweet hem teveel mooie praatjes op te hangen. ‘Don’t tell me words don’t matter’, antwoordde Obama.
 
Les: van een linkse leider moet altijd meer gevraagd worden dan van een rechtse leider. Een linkse leider kan alleen maar winnen als-ie echt heel goed is.
Dat is de tragiek van links.
 
Het ander artikel behandelde het filosofische perspectief. Linkse politici plaatsen zich in de traditie van Plato, die onderscheid maakt tussen de werkelijke waarheid en de schijnbare waarheid. Eerst moet men de grot uit, waar men slechts schaduwen ziet van de echte werkelijkheid, de wereld van de ideeën. Of zoals Plato in Symposion schrijft over de ladder van liefde (altijd verkeerd geïnterpreteerd, die ‘Platonische’ liefde) die je moet opklimmen. Linkse mensen willen graag eerst de echte waarheid laten zien (en zijn daar dus even mee bezig met vele zappers tot gevolg). Rechtse mensen steken hun tijd liever in het presenteren van de voor hen gunstige waarheid, aldus het artikel, omdat zij in de traditie staan van Hobbes en Nietzsche. Hierdoor kan Rutte zich als oplossing presenteren voor een probleem dat evident juist door zíjn rechtse ideologie is ontstaan (‘De economie kan wel wat VVD gebruiken’). De wijze waarop Geert Wilders dit doet behoeft naar ik aanneem geen nadere toelichting.

Afgelopen nummer van Groene Amsterdammer begint met een ingezonden stuk van een, ongetwijfeld links-progressieve dame, die schande spreekt van de analyse zoals uiteengezet in de twee artikelen van 3 juni. We gaan toch niet meedoen met die mediasoundbites? Dat is toch immoreel?

…wordt vervolgd…

3 reacties

Opgeslagen onder Politiek

3 Reacties op “Politieke wijsheden van neurowetenschappers en filosofen

  1. Ernstjan

    Angst en religie zijn allebei heel vaak ingezet. Zoals ook Plato het noemde: “Religie als de nobele leugen”: Reagan heeft vooral de orthodoxe christenen gemobiliseerd om verkozen te worden.

    Wat je vaak ziet, is dat op rechts een gemeenschappelijk doel wordt geformuleerd waar je de bevolking achter kunt krijgen. De neo-conservatieven in de VS hebben van de USSR ook een fabelachtig monster gemaakt, terwijl het in werkelijkheid ging om een uitgeholde economie op haar laatste benen. De USSR was nodig als agressieve en sterke vijand, om de bevolking van de VS te kunnen mobiliseren.

    Ditzelfde is later opnieuw gedaan door de Bush-administratie, om van het Al Qaeda-netwerk een globaal terreurnetwerk te maken met Osama Bin Laden aan het hoofd! Iets wat het in feite nooit is geweest.

    Wilders probeert nu hetzelfde, door de moslims en immigratie te gebruiken als metafoor voor alles wat fout gaat in Nederland. En daarmee een grote groep te mobiliseren. Volgens hem heeft het “knuffelen” nooit geleid tot iets, want de problemen rondom criminaliteit zijn alleen maar “erger” geworden (lees: zichtbaarder in de media), en de islamisering is in volle gang, want zie maar: ineens overal minaretten!

  2. Interessante manier om politiek te benaderen. Wel rijst bij mij de vraag hoe bijvoorbeeld dat item van Netwerk over de koopkrachtgevolgen van het VVD-programma past in deze benadering. Over ‘angst activeren’ gesproken denk ik dan.

    Ik ben geen filosoof noch neurowetenschapper, dus strikt binnen die domeinen kan ik de discussie niet aangaan: dat leg ik af. Wel spreekt er een Calimero gedachte uit: het linkse verhaal is intrinsiek goed, maar moeilijk(er) te begrijpen.

    Daar zitten twee dimensies aan. Ten eerste vind ik die benadering niet verstandig, omdat je daarmee elk falen kunt vergoelijken met de uitleg dat de goede boodschap niet goed overkomt. Het gevaar daarvan is dat je minder geneigd bent om te kijken of jouw verhaal inhoudelijk sluitend is, en sneller naar cosmetische oplossingen gaat zoeken.

    Ten tweede vind ik de allegorie van Plato wel illustratief. Waarom zouden de grotbewoners een boodschap hebben aan de ‘echte werkelijkheid’ als dat nooit ‘hun werkelijkheid’ zal zijn? Ook roept deze allegorie in deze context een verheven beeld op: links weet hoe de wereld echt in elkaar zit, en zagen die verdomde grotbewoners dat nou ook maar. In andere woorden neigt een en ander naar meritocratie, en of je dat nou moet willen.

  3. Ernstjan

    Concreet voorbeeld:
    http://www.gelderlander.nl/voorpagina/nijmegen/6860497/Verdachte-scooterongeval-gaat-volledig-door-het-lint-in-rechtzaal.ece

    Deze lieden hebben, op de vlucht voor de politie iemand doodgereden, vervolgensin het ziekenhuis personeel aangevallen, en in hun rechtszaak met stoelen gegooid, en houden tegengestelde verhalen. Dit onderwerp is snel politiek gemaakt doordat het gaat over links (knuffelen) of rechts (zo hard mogelijk straffen of snel mogelijk uitzetten).

    Over links moet je tegen de stroom inzwemmen van een “knuffel”-imago: TBS, reintegratieprojecten, opnieuw in de maatschappij krijgen. Terwijl een groot deel van NL niet eens wil dat zulke mensen zoveel zorg en aandacht verdienen.”Van mijn belastinggeld zeker? ammenooitniet” hoor ik ze al zeggen. De Linkse politicus is daardoor direct in de verdediging gedwongen. De rechtse politicus heeft vrij spel!
    Die hoeft alleen maar te zeggen: “Snoeihard straffen, geen playstation en tv op de cel, en zo lang mogelijk opsluiten.”

    Het gaat daarom denk ik ook misschien veel verder zelfs dan dat Oligarf zegt: de uitleg dat de goede boodschap niet over komt.

    Het gaat namelijk niet alleen over dat Links geen goed verhaal weet te houden, omdat je per definitie volgens de linkse oplossingsrichting direct ook al die kosten en inspanningen en zorg en reintegratie moet gaan verdedigen, maar ook omdat het onzichtbaar is dat het daadwerkelijk ergens toe leidt: iemand die zich daarna gedraagt en normaal bijdraagt aan de samenleving is onzichtbaar!

    Het succes is onzichtbaar, het falen is vrij spelen voor rechts! Met als pijnlijk gevolg voor de publieke tribune alwaar zich dan het volgende zou kunnen ontvouwen, als na 10 jaar cel de verdachte opnieuw de fout is gegaan:

    Rechts kan dan claimen dat het de fout is van de persoon: hij heeft zijn kans gehad! (past ook in het liberale plaatje: eigen individuele keuze en verantwoordelijkheid)

    Als volgens het linkse beleid de persoon in kwestie opnieuw in de fout gaat: na al die zorg en reintegratieprojecten is dit open doel voor de aanval van liberaal rechts! Rechts zal erop wijzen dat het linkse systeem (knuffelen) gefaald heeft:”zie je wel! links knuffelen kost veel, heeft geen enkele zin, en kost de belastingbetaler klauwen vol met geld, en wat heeft het opgeleverd?”). Op deze manier zal er door links steeds opnieuw krediet bij het electoraat moeten worden ingeleverd:

    De linkse politicus die zal zeggen dat deze jongeren zwaar gestraft zullen moeten worden, zal iets anders zeggen dan een rechtse politicus die hetzelfde zal zeggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s