Ze verjaren niet.

Ze verjaren niet.
Wie je liefhad
Wie je verwachtte,
Wie op jouw wachtte
Je vader, je moeder,
je kind hoe klein ook
Je maatje
Je steun en tegenwicht
Je inspiratie en weerstand,
Je vriend voor het leven
Je vriendin in voor en tegenspoed
Die een broer of een zus voor je was.
Wie je liefhad
Wie je leven veranderd heeft,
Wie jou anders maakte.
Wie je nu missen moet:
Ze verjaren niet.
Het is niet al zo lang geleden,
Al zoveel weken geleden,
Al weer een half jaar.
Al jaren geleden,
Voorbij en van gisteren:
Ze zijn nog altijd bij je.
Soms alsof ze nog gisteren
Met je spraken
Jij spreekt nog met hen.
Ze verjaren niet.
Ze zijn er als ze er niet meer zijn.
Ze zijn er als je ze nog zo graag
Erbij had gehad
Ze zijn er als je zegt:
‘als hij dit ziet of had kunnen zien,
Wat zou hij blij zijn geweest’.
Ze verjaren niet.
Ze gaan met jouw jaren mee.
Jaar in, jaar uit.

 – Marinus van den Berg

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gedichten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s