Februari

Ingesnoerd
Zware zuchten
De dagen dansen niet meer
Het verlangen naar de blauwe voorjaarslucht is weg

Laat het maar winter blijven
Want de zomer komt zo zinloos voor
Degene wiens hart
Is ingesnoerd
En zucht

De dagen dienen zich aan
Ronddobberend in morsig weiland
Waar de nevel neerhangt als een nietszeggend schilderspallet
Het linnen doek blijft leeg

Zag ik mij dansen in herinnering
Dan was ik het kwijt
Maar de jaren klimmen slechts
Ze komen niet terug

Dus leg ik het neer
Het hoofd in katzwijm
De armen langs het lijf
Dat leeg in het verleden hangt

Dan voel ik slechts
Mijn liefste herinnering
Het deel van mij
Dat nooit meer kloppen zal
De echo van de helle meteoor

1 reactie

Opgeslagen onder Gedichten

Een Reactie op “Februari

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s