Maandelijks archief: december 2008

Onderzoek huizenprijs

Parool maakt melding van een onderzoek naar huizenprijzen dat door en bureau genaamd Redevco gedaan is, onderdeel van een investeringsfonds van de familie Brenninkmeijer. Hieruit zou blijken dat de huizenprijzen met meer dan veertig procent gaan dalen.

De redenering is als volgt: als de huizenprijsstijging hoger is dan de stijging van het reele inkomen, volgt daarop een correctie van de huizenprijzen. Er wordt een vergelijking getrokken met de jaren zeventig.

Maar deze vergelijking gaat op een aantal punten mank.

Uit het huizenprijzenmodel van het CPB dat gebruikt is bij de hypotheekrentestudie blijkt dat er in de jaren zeventig een ‘bubbel’ zit die niet door het model verklaard wordt en die zit er nu niet. In de jaren zeventig was er sprake van een negatieve reeele hypotheekrente: een tamelijk uitzonderlijke situatie. De reeele huizenprijsstijging voorafgaand aan de huizenmarktcrash was bovendien vele malen hoger dan die wij de afgelopen jaren hebben gezien. Bovendien bleeft in de jaren zeventig en begin jaren tachtig het aanbod vrolijk doorstijgen, hetgeen uiteraard de huizenprijsdaling versterkt. Dat is nu ook compleet anders in een vraaggestuurde markt.
Waar de onderzoekers bovendien aan voorbij gaan is dat mensen bij stijgende welvaart gewoon een groter deel van hun inkomen aan wonen gaan besteden. Kwestie van preferenties. Volgens hun model zou de prijsdaling zo groot moeten zijn dat de huizenprijs (na de daling) weer gemiddeld even hard is gestegen als het reeel inkomen is gestegen sinds 1990. In het Verenigd Koningkrijk zou de huizenprijsdaling zo groot moeten zijn volgens de onderzoekers dat de stijging van de huizenprijs (na de daling) net zo hard is gestegen als het besteedbaar inkomen sinds de jaren vijftig.
Een kulredenering, me dunkt.
Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Economie

Leegstandsbelasting

Een periodiek terugkerend fenomeen op dit weblog: de leegstandsbelasting. Het nieuws: het onderzoek dat staatssecretaris van Economische Zaken Frank Heemskerk zou doen naar de leegstandsbelasting is uit: hier te downloaden.  De conclusie: niet bijster eenduidig.

Wat ging eraan vooraf? Zo’n anderhalf jaar geleden diende ik samen met collega Gazic een motie in in de Amsterdamse gemeenteraad, die opriep bij het rijk te pleiten voor een leegstandsbelasting. Onze drijfveer was de leegstand van kantoorruimte: 1,2 miljoen vierkante meter staat leeg in Amsterdam, waarvan 75% langer dan drie jaar en vermoedelijk krijgt het grootste deel hiervan nooit meer een nieuwe huurder.

In Belgie zijn er goede ervaringen met een leegstandsheffing voor woningen, die op lokaal niveau kan worden ingevoerd (op basis van landelijke wetgeving). Dit blijkt ook eens te meer uit dit rapport, hoewel er ook gewezen wordt op mogelijke hoge uitvoeringskosten. Immers, een ambtenaar moet heel de tijd checken of een woning wel leegstaat.

In Nederland zal dit in mijn optiek niet nodig zijn. Hier heeft de OZB een gebruikersdeel en een eigenarendeel. Je kunt gewoon kijken welk pand geen gebruikers deel heeft: dit zijn dan blijkbaar panden zonder gebruiker, dus leegstaand. Voor deze panden kun je het ‘eigenarendeel’ verhogen: de leegstandstaks.

Heemskerk onthoudt zich nog van een inhoudelijke reactie, maar het lijkt me dat hij dit punt wel mee kan nemen.

2 reacties

Opgeslagen onder Lege kantoren, Politiek

EIB in Financieel Dagblad

Het blijft interessant zo tegen de kerst. Ivm het naar buiten brengen van ons advies aan de minister (zie vorig posting) heeft onze directeur een interview gegeven in het Financieel Dagblad, met daarin het plan om scheefwonen aan te pakken en aldus de doorstroming te bevorderen én vermogen vrij te spelen om te investeren in knelpunten op de woningmarkt.

Leest u hier maar ‘ns.

4 reacties

Opgeslagen onder Economie

Regionale woningmarkten

Het is niet alles PvdA wat de klok slaat. Dit jaar heb ik meegewerkt aan een interessante studie van ons instituut, het EIB, Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid. Voor het ministerie van VROM deden wij onderzoek naar de knelpunten op regionale woningmarkten. We reisden door heel het land om ter plekke de situatie te onderzoeken en het EIB formuleert in het rapport een aantal aanbevelingen voor het beleid na 2009, wanneer de woningbouwafspraken aflopen, een convenant dat het rijk sloot met vele lokale overheden over de realisatie van 360.000 woningen binnen bestaand stedelijk gebied.

De studie kun je hier lezen.

Met name hoofdstuk vier en vijf heb ik mijn inspanning aan gegeven: hoofdstuk vier bevat een studie van grondexploitaties door heel het land. We analyseren hier de tekorten bij woningbouwprojecten, en de overschotten (want die zijn er ook). Hoofdstuk vijf gaat nader in op de knelpunten bij de woningbouw: die zijn zowel financieel als niet-financieel van aard.

Het gaat overigens om de woningmarkten ná 2009 dus het zijn meer de structurele elementen die aan bod komen.

Even geen kredietcrisis dus.

Veel leesplezier onder de kerstboom!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Economie, Politiek

Slotbeschouwingen

Wegens een kleine hapering bij wordpress – ook open source heeft wel eens zo zijn beperkingen – kon ik even niet posten. Er is echter veel te melden, ik zal het u enigszins gefaseerd mededelen. – (allereerst, als u deze weblog leest via www.michielmulder.nl en  een hekel heeft aan het muziekje, klik op het blokje hiernaast) –

Over muziek gesproken: gisteren in de raad werden zowel de begroting voor volgend jaar als het kunstenplan vastgesteld. Het kunstenplan is altijd nogal een toestand, want er zijn veel organisaties die geen geld krijgen of juist wel. Dit koortje bedankte ons voor het feit dat ze wel geld kregen.

Aangaande de begroting hield ik deze speech:

Inleiding

 

  • De effecten van de kredietcrisis voor Amsterdam zijn groot: op de economie en op het concrete leven van mensen. Toen de begroting werd opgesteld was de crisis nog niet op deze wijze en in deze omvang te voorzien. De inschatting van het CPB was toen nog dat de economie volgend jaar met 1¼% zou groeien. Tijdens de financiële beschouwingen zakte dit naar een raming van 0% door De Nederlandse Bank, en inmiddels wordt door het Centraal Planbureau een krimp voorspeld van ¾%, een recessie dus. We weten uit onderzoek van het IMF dat een recessie veroorzaakt door een financiële crisis gemiddeld twee keer zo lang duurt als een ‘normale’ recessie. Het zal dus nog wel anderhalf jaar duren voor we weer groeicijfers kunnen noteren.  

  • De crisis begon in de financiële sector maar heeft inmiddels dus de reële economie bereikt. Dit is erg. Het aantal werklozen loopt op van 300.000 in 2008, tot 350 in 2009 en 500.000 in 2010. Dit zijn dus 200.000 werklozen erbij. Amsterdam pakt hier al gauw acht procent van mee, dus dat zijn 16.000 Amsterdammers die hun baan gaan verliezen.  

  • In Amsterdam grijpt de crisis harder in dan in de rest van het land, doordat de financiële sector hier een belangrijke rol speelt. We weten dit onder andere dankzij de uitstekende notitie die ons waakzame college ons heeft gestuurd naar aanleiding van de motie Mulder/Van der Meer bij de financiële beschouwingen.  

  • De raad zal vandaag en morgen plussen en minnen van de begroting 2009 gaan vaststellen in het diepe besef dat Amsterdammers zich vooral vragen zullen stellen als, ‘wat gebeurt er met mijn baan?’ ‘wat gebeurt er met mijn huis?’ ‘wat gebeurt er met de toekomst van mijn kinderen?’  

  • Bij de beantwoording van deze vragen moeten we bovenal eerlijk zijn en niet de illusie wekken dat wij een internationale financiële crisis in de gemeenteraad gaan afwenden, noch een inzakking van de wereldhandel of een Europese diepe recessie.  

  • Wat wij wél hebben gedaan als PvdA-fractie is de afgelopen weken nagedacht hoe wij vanuit sociaal democratische waarden ons zo goed mogelijk kunnen inspannen om de gevolgen voor Amsterdammers zo klein mogelijk te maken. Hoe zorgen we dat de emancipatie door kan gaan: mensen helpen vooruit te komen. Hoe zorgen we dat we de participatie veilig stellen: mensen helpen mee te doen. En hoe waarborgen we de solidariteit tussen mensen met verschillende inkomens en vanuit verschillende bevolkingsgroepen. Dit laatste in het diepe besef dat we alleen weer uit het dal kunnen komen, als we het sámen doen en niet een ieder in z’n uppie.  

  • Tijdens de financiële beschouwingen hebben wij vanuit dit waardenkader een drietal criteria geformuleerd die de overheid op lokaal niveau moet hanteren om oplossingen aan te dragen:

1.         Herstel van vertrouwen

2.         Versterking van de economische structuur

3.         Bijsturen waar mogelijk

 

  • Zonder in herhaling te vallen zal ik er nog kort bij stilstaan wat we nu daaraan gaan doen en waar u dat terug vindt in de begrotingsvoorstellen.

 

 

 

Vertrouwen

  • De banken zijn gered door de staat evenals het spaargeld. Dat dit lijkt te werken in het wegnemen van de oorzaken van de crisis blijkt uit het feit dat de geldmarktrente weer daalt.  

  • De lokale overheid kan op een aantal manieren helpen met het herstel van vertrouwen. Een hele belangrijke is wat ik zou willen noemen de zorgzaamheid voor de stad. Het onderhouden van een goede en mooie stad voor iedereen is juist nu van belang voor het vertrouwen dat mensen in die stad hebben. Het gaat dan bijvoorbeeld om het goed onderhouden van je monumenten, waarvoor we 1,5 miljoen euro willen uittrekken. Of het uitvoeren van de agenda 22, zodat ook gehandicapten op alle plekken kunnen komen in deze stad. We willen daar 400.000 euro voor uittrekken. En de huuroverbrugging die we voorstellen voor ouderen in stedelijke vernieuwingsgebieden zodat ze langer thuis kunnen blijven wonen.  

  • Zorgzaamheid voor de stad betekent ook dat je die groepen helpt die in de verdrukking dreigen te komen. Het gaat om vrouwen die in de gevangenis zitten, maar wel de zorg voor hun kinderen moeten dragen. En hoe gaat dat als ze vrij komen? Hoe voorkomen we dat ze dan zo in de problemen komen dat ze hun toevlucht zoeken tot oude fouten? Wij willen hen helpen door de nazorg te verbeteren.  

  • Zorgzaamheid, ook voor zwangere tieners die in de problemen komen.  

  • We willen ook stichting vangnet ondersteunen, die meiden helpt die wegens conflicten in de familie of anderszins hulp nodig hebben.  

  • Wij denken dat een roze museum een waardevolle bijdrage kan leveren aan de bewustwording van Amsterdammers, die de geschiedenis van homo’s en lesbo’s niet van buiten kennen. De geschiedenis van de homo emancipatie is nauw verbonden met de geschiedenis van deze stad. De Schrorerstichting die zich inzet voor het welzijn van homoseksuelen willen we extra en structureel ondersteunen.  

  • Voor deze groepen vragen wij in diverse begrotingsmoties aandacht, zodat mensen vertrouwen kunnen hebben dat in deze moeilijke tijd, juist nú, de PvdA de stad wil verbeteren op basis van onze sociaal-democatische idealen: emancipatie, participatie en solidariteit.  

  • Zorgzaamheid in deze stad kan alleen bestaan als de stad veilig is voor al haar inwoners, zorgt voor de inwoners die het meest kwestbaar zijn. In die zorg en veiligheid heeft dit college veel geïnvesteerd. De misstanden in de prostitutiesector worden aangepakt. Illegale bordelen en escorts worden, geïnitieerd door de motie De Wolf/Content, opgespoord. Jongeren die de fout in zijn gegaan worden op initiatief van Manon van der Garde begeleid door de stadsreclassering en buurten en pleinen worden veilig gemaakt door snelrecht, straatcoaches en cameratoezicht. We blijven werken aan een veilige stad en blijven kritisch kijken naar veiligheid in de straten en op de pleinen. Als het nodig is moeten we bereid zijn extra maatrgelen te treffen. Zo zou cameratoezicht in de toekomst gerichter en doeltreffender kunnen worden ingezet door middel van een stadsdeeloverschrijdend team van flexibel cameratoezicht.  

  • Naast de zorgzaamheid en veiligheid voor de stad, betekent vertrouwen ook: doorgaan. Doorgaan met het belangrijke werk dat het college doet als het gaat om het onderwijs, de grote infrastructurele werken, het verkeersinfarct, noem maar op.  

  • Vertrouwen uit zich ook in de financiën van de stad. Deze zijn op orde, daar heb ik bij de financiële beschouwingen lang genoeg bij stil gestaan. Maar de zakelijke partners van de gemeente moeten ook op haar kunnen rekenen en vele van hen zullen ook de kredietcrisis voelen als het gaat om hun eigen financiering. Daarom willen we dat de gemeente haar betalingsritme versneld en elke factuur die binnen komt binnen dertig dagen betaald (motie).

 

Economische structuur

  • Naast het vertrouwen, moet de lokale overheid de economische structuur blijven versterken. Het versterken van de economische structuur betekent: doorgaan met de plannen voor de haven, Schiphol en de zuidas.  

  • Een belangrijk onderdeel van de economische structuur wordt gevormd door kleine middenstanders. In Amsterdam zijn er ongeveer 60.000 ondernemingen gevestigd, waarvan 90% tot het kleinbedrijf gerekend kan worden. Dit zijn de kleine bedrijven en in totaal leveren zij 26% van de totale werkgelegenheid.  

  • De kleine ondernemers staat echter onder druk. In winkelgebieden moeten zij opboksen tegen de grote winkelketens die hogere huren kunnen betalen. De stad is op veel plekken opgebroken, hetgeen zij merken in de omzet. Renovaties van winkelcentra kunnen op lange termijn helpen een winkelgebied aantrekkelijker te maken, op korte termijn zijn zij toch vooral een bron van zorg. In de Amsterdamse Poort kwamen wij een voorbeeld hiervan tegen, waarbij een gedeelte van het winkelcentrum leeg werd gelaten door de vastgoedeigenaar en de klandizie terugliep en de schulden opliepen.  

  • Dit raakt ook, zoals wel meer punten die ik noem overlappen, aan het vorige punt dat ik noemde aangaande de zorgzaamheid. Willen wij een stad met een eenzijdig winkelaanbod? Wat betekent dat voor het toerisme? Het antwoord moet volgens ons dan ook zijn dat we de kleine winkelier willen koesteren.  

  • Wij denken dat zij op verschillende manieren geholpen kunnen worden. De boeteclausule die de aannemer moet betalen als wegwerkzaamheden uitlopen moet uitgekeerd worden aan de ondernemers, zo zeggen wij in één van de begrotingsmoties. Een ander motie dienen we gewijzigd in. Het gaat om ondernemers die te maken krijgen met een huurverhoging.  

  • Dat dit een probleem is is evident. Uit onderzoek van bureua O+S blijkt dat 25% van de ondernemers een huurverhoging had van 5-20%, 18% had een huurverhoging tussen de 20% en 50% en 8% had zelfs een huurverhoging van meer dan 50%. Opvallend is het met name de ondernemers in de detailhandel waren die te maken kregen met deze huurverhogingen. Tweederde van deze groep respondenten kreeg te maken met een huurverhoging tot 58%.  

  • Wij willen daar iets aan doen. En er is ook een goede manier om dit probleem aan te pakken. Ondernemers hebben namelijk een sterkere rechtspositie dan zijn doorgaans beseffen. Zij kunnen hun huurverhoging aanvechten bij de kantonrechter, maar moeten hiervoor een advies aanvragen bij de bedrijfshuuradviescommissie van de kamer van koophandel. Dit advies is erg duur, de kosten kunnen oplopen tot 3000 euro per advies. Wij willen de kosten die gemaakt worden voor dit advies dan ook subsidiëren.  

  • Met betrekking tot de renovaties zouden wij toe moeten naar een andere aanpak. We moeten als centrale stad een convenant sluiten met grote vastgoedbeleggers en –eigenaren over de wijze waarop zij hun bezit exploiteren. Het gaat dan zowel om de branchering als hoe ze renovaties aanpakken. Stadsdelen kunnen daar vervolgens, binnen dit raamwerk, specifieke invulling aan geven. De aanpak is vergelijkbaar met de afspraken die we met woningcorporaties hebben gemaakt. Wij komen daarvoor nog met concrete voorstellen.  

  • Tot slot de garantstelling voor het midden- en kleinbedrijf. We zijn het college zeer erkentelijk voor het feit dat onze motie die hierom vroeg al is uitgevoerd voordat deze is aangenomen. Het MKB krijgt een hogere garantiestelling door de overheid, zodat de kredietverlening aan gezonde bedrijven gesteund wordt. Van belang is ervoor te waken dat deze regeling ontdaan wordt van bureaucratie met een loket in Amsterdam van het ministerie en wij zijn de wethouder zeer erkentelijk voor zijn inspanningen op dit punt.

 

Bijsturen waar mogelijk

  • Ik zei het al in mijn inleiding, naast vertrouwen en investeren in de economische structuur is een derde criterium dat wij hanteren als het gaat om het formuleren van antwoorden op de crisis, dat we lokaal bijsturen waar mogelijk. Het gaat dan om specifieke zaken die de gemeente kan doen, die mensen die zich afvragen wat er met hun huis gebeurt, met hun inkomen, met hun baan kan helpen.

 

Wonen

  • Het rijk gaat de Nationale Hypotheek Garantie optrekken en zal bezien of ze projecten naar voren kan halen, wellicht gaat minister van der Laan het omzetten van koop naar huurwoningen fiscaal faciliteren. Maar vooralsnog is de indruk dat het daarbij blijft. Wij steunen wethouder van Poelgeest in zijn inspanningen richting het rijk om samen te werken en samen te participeren in projecten. Wij zijn ook blij met de kredietcrisisbrief die hij ons heeft doen toekomen.  

  • Wat nu op de huizenmarkt met name van belang is is een daling van de hypotheekrente. De risico opslag op zowel de rente op staatsleningen als de geldmarktrente is gigantisch en lijkt weinig verband te houden met de daadwerkelijke risico’s op de woningmarkt. De wanbetalingen lopen hier namelijk helemaal niet op en vraag en aanbod werken, anders dan in de jaren tachtig, normaal op elkaar in. De transacties lopen terug, het aanbod ook, dus de woningprijs kan stabiliseren. Hier doen we als lokale overheid echter weinig aan. De banken zijn aan zet.  

  • Wat wij wel kunnen doen is lessen trekken uit de jaren dertig. Het is volgend jaar het Wibautjaar en dat is wellicht niet voor niets. Hij was wethouder van deze stad tijdens de beurskrach van 1929 en zorgde ervoor dat ondanks de grote economische problemen er toch mooi werd gebouwd. Geïnspireerd door deze gedachte schreven wij als raadsfractie de notitie Mooi Amsterdam en wij zijn bijzonder verheugd en dankbaar dat het college vrijwel alle voorstellen over neemt en ook het belang van een Mooi Amsterdam inziet, waarin de wensen van mensen centraal staan. Juist de komende jaren nu het tegen gaat zitten zullen we dat goed op het netvlies moeten hebben.  

  • We moeten ons ook beseffen dat mogelijk nu meer kantoren – al of niet tijdelijk – leeg gaan staan door de kredietcrisis. We willen graag de wethouder oproepen daar waar mogelijk zijn daadkrachtige aanpak van het ombouwen van leegstaande kantoren te versnellen en snel op deze kansen in te spelen. Denk aan onorthodoxe maatregelen, onder andere voor huisvesting van studenten en jongeren.  

  • Tot slot de vernieuwings en nieuwbouwprojecten in Noord, Zuid-Oost en Nieuw West zijn essentieel voor één ongedeeld Amsterdam. Het is onze taak om te zorgen dat juist op de plekken waar deze nieuwbouw,  en fysieke en sociale vernieuwing het hardste nodig is deze ook onverminderd doorgang vindt. Juist nu is de economische sociale impuls die wordt gegeven aan Amsterdam Noord, ZuidOost en de Westelijke Tuinsteden van groot belang: het mag bij stedelijke vernieuwing niet alleen gaan om stenen, het gaat om de mensen.

 

Werk en inkomen

  • Het is ongelooflijk belangrijk dat de Amsterdammers die nu hun baan dreigen te verliezen zo snel mogelijk weer een andere baan vinden of anders zich daarop voorbereiden via scholing. We zijn dan ook blij dat het college de motie Mulder/Van der Meer ook op dit punt al uitvoert voordat deze is aangenomen: in het begin van volgend jaar komt er een arbeidsmarkttop en het lijkt ons een goed idee dit periodiek te blijven doen zodat het college mensen en organisaties goed bij elkaar brengt ook onder invloed van weer nieuwe omstandigheden.
  • Met betrekking tot het inkomen van mensen is de hoogste waakzaamheid geboden. Het gaat dan niet in de laatste plaats om de mensen die in armoede leven. Zoals we inmiddels weten en zoals ook in eerdere debatten in deze raad aan de orde is geweest is gaat het niet goed. De kloof lijkt toe te nemen, armoede is hardnekkiger geworden. Er is een nuttig rapport verschenen met een heel aantal verbetersuggesties voor het Amsterdamse armoedebeleid.  

  • Waakzaamheid dus. Wij doen bij deze begroting een aantal voorstellen die mensen in armoede kunnen helpen, zonder de pretentie dat we de problemen voor deze mensen oplossen, maar vanuit het diepe besef dat wij juist met de Amsterdammers in armoede solidariteit moeten betrachten. Door hun een energiebesparingsbox te geven, kunnen zij geld besparen op de energierekening. Bovendien doen werkzoekende of schoolverlatende jongeren op deze wijze werkervaring op: zij gaan langs de deuren en leggen de mensen uit hoe zij de energiebesparingsbox kunnen gebruiken. Ten tweede willen we ook de Amsterdamse minima een eindejaarsuitkering geven van 50 euro eindejaarsuitkering conform het amendement Tang/Spekman dat in de Tweede Kamer is aangenomen. Ten derde zorgen we ervoor dat het niet van je portemonnee afhankelijk is of kinderen mee kunnen doen met sport en tevens vragen we het jeugdsportfonds uit te breiden naar cultuur. Ten vierde wil ik ook de motie aangaande de huren voor ondernemers nogmaals noemen, want uit hetzelfde onderzoek van O+S blijkt dat van de kleine ondernemers 10-20% op of onder de armoedegrens leeft.

 

Toekomst van onze kinderen

  • De toekomst van onze kinderen is van de criteria die ik genoemd heb waarschijnlijk de belangrijkste. Maar deze is ook het minst gemakkelijk in een paar zinsneden te vatten. Wij hebben een ambitieus college programma op dit gebied dat daadkrachtig wordt uitgevoerd. Bij deze begroting hebben wij een aantal moties die specifiek over kinderen gaan, zoals het organiseren van de week van de jeugd en de dag van het kind, maar eigenlijk gaat al het voorgaande dat ik gezegd heb over de toekomst van onze kinderen. Want wat voor toekomst willen we hen nalaten als we deze begroting hebben behandeld, als we uit de recessie zijn gekomen, als we geen raadslid meer zijn of als onszelf iets overkomt waardoor we gehandicapt raken, ziek of sterven?  

  • De stad die wij willen nalaten aan onze erflaters is er één waarin solidariteit meer is dan een holle leus bij de verkiezingen, maar iets dat gevoeld wordt, niet alleen in de portemonnee, maar ook in de harten van de mensen. Een stad waarin elk individu voorúit kan komen, zichzelf kan ontplooien, maar bovenal zichzelf kan zijn, want dat is de ware emancipatie. Een stad van participatie, zodat iederéén mee kan doen in één Amsterdam. Dat is ons streven.

1 reactie

Opgeslagen onder Politiek

Stad moet mooi bouwen

Het College van B&W heeft onze raadsnotitie ‘Mooi Amsterdam’ gepréadviseerd. Ze nemen bijna al onze voorstellen over. Het is één van de belangrijkste dingen die ik wilde doen voor ik de raad in kwam, dus ik ben hardstikke blij.

Hier vinden jullie de originele notitie.

Uit het Parool:

AMSTERDAM – Er komen vrijwel zeker strengere richtlijnen voor nieuwbouw in Amsterdam. De gebouwen moeten veel mooier en beter worden, en meer gericht zijn op hun sociale functie.

Dit heeft het college van b. en w. voorgesteld aan de gemeenteraad. Er moet minder worden gelet op de winst van ontwikkelaars.

Het college omarmt daarmee een raadsnotitie van de PvdA-raadsleden Hetti Willemse en Michiel Mulder. De gemeenteraad staat inmiddels in grote lijnen achter de conclusies.

De notitie, Mooi Bouwen, pleit voor een veel betere kwaliteit die desnoods ten koste van de hoeveelheid moet gaan. Een verhoogde kwaliteit is ook nodig omdat Amsterdam met de grachtengordel op de Unesco Wereld Erfgoedlijst wil komen. Daartoe moet ook in de zogeheten bufferzone, de strook eromheen, mooi en goed gebouwd worden.

‘Wat laten wij de Amsterdammers als erfgoed na? Is er nog sprake van een eigentijdse Amsterdamse stijl?’ schrijven Mulder en Willemse.

Aanleiding is het rapport van de jury van de Zuiderkerkprijs 2006. Die beoordeelde tien projecten en schreef in haar rapport dat een aantal projecten slechts ontwikkeld was met het oog op snel rendement.

Magere kwaliteit
Mulder en Willemse voegen daar aan toe dat de bouwprojecten die in de jaren tachtig bij stadsvernieuwingsprojecten in Zuidoost en de Westelijke Tuinsteden zijn neergezet, van magere kwaliteit zijn.

Volgens het raadsduo willen burgers graag in mooie huizen wonen. Daarbij valt de smaak van de bewoners niet altijd samen met die van de architect.

Verdere criteria zijn onder meer dat de omgeving prettig moet zijn (pleinen, fonteinen, postzegelparkjes) en dat de woning er moet passen. Ook moet pand duurzaam zijn.

Er moet weer gewerkt worden met kunstenaars die kunstwerken voor gebouwen maken en daarnaast moeten architecten weer ornamenten in de ontwerpen verwerken.

Het college wil enkele punten uit de PvdA-nota niet overnemen. Zo weigert het college een zogenoemde sociale-effectenrapportage op te nemen in de bouweisen. ”Niet nog meer bureaucratie,” aldus wethouder Tjeerd Herrema (PvdA, Wonen).

Verder meent Herrema dat de kwaliteit van de bouw in de achterliggende jaren niet zo dramatisch was als de PvdA-fractie wil doen voorkomen. Herrema: ”Tegenover de kritiek van de jury van de Zuiderkerkprijs staan juichende oordelen van andere jury’s.”
Verder zei Herrema dat hij de aanbeveling over de kwaliteit van de bouw bij stadsdelen onder de aandacht te brengen, zal overnemen. Stadsdelen waren de afgelopen tien jaar verantwoordelijk voor 26.000 van de bijna 39.000 gebouwde nieuwbouwwoningen. (TON DAMEN)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Politiek

Het doel van de staat is de vrijheid

afb003

Hier ziet u Spinoza. Vorige week is zijn standbeeld onthuld aan de Zwanenburgwal,op de hoek bij deAmstel waar het stadhuis staat. Vroeger stond hier zijn huis. Hoe symbolisch.

Spinoza was een groot denker. Alhoewel hij tegenwoordig vooral bekend staat aangaande wat hij voor de vrijheidvan meningsuiting heeft gedaan, is zijn betekenis veel omvattender. Hij zette feitelijk een hele nieuwe filosofie neer, waarbij hij stelde dat lichaam en geest dezelfde substantie waren, en dus nauw met elkaar verbonden. De neuroloog Damasio schreef daarover een boek ‘het gelijk van Spinoza’ waarin hij hem, zoals de titel al doet vermoeden, gelijk gaf.

Maar het belangrijkste, in politiek opzicht, is misschien wel zijn visie op de staat. Voor Spinoza was het zonneklaar dat er een heel belangrijke taak lag voor de staat als het gaat om het geluk van burgers. Het ging hierbij niet om paddo- verboden of rookverboden in kroegen. Dat zag hij niet al kerntaak van de staat. Spinoza zei: het doel van de staat is de vrijheid.

Dat is in de sokkel van het standbeeld gezet dat je in bovenstaand filmpje ziet. More to come.

4 reacties

Opgeslagen onder Politiek