Ze smaken zoals ze kraken

zondagavond was ik uitgenodigd om in een kraakpand te debatteren over woningbouw, met de krakers en buurtbewoners. Ik moet zeggen: het was een sympathiek stelletje. Hun kledingstijl was uiteraard anders dan die van het gemiddelde gemeenteraadslid, maar de inborst was goed. Zij hadden een broertje dood aan de stenengooiers en boobytrapleggers. Gewoon beschaafd kraken.

Maar meer dan dat. Ze wilden ook het debat over woningbouwbeleid aanzwengelen. En dat deden ze goed. Ze hadden het hele weekend workshops gehouden in de van Ymere gekraakte panden. Ze hadden een heuse bioscoopkamer ingericht waar we een zeer interessante presentatie kregen van de visionaire stedenbouwkundige Jacqueline Tellinga, ooit nog mijn collega bij de kamerfractie. Hein de Haan, ook een oude bekende, hield een verhaal. Hij zet zich in voor collectief particulier opdrachtgeverschap, een heel mooie bouwvorm waarbij toekomstige bewoners zelf kunnen werken aan hun huis. Een heel directe vorm van vraaggestuurd bouwen dus.

Toen begon het debat, waarbij de – overigens zeer professionele – debatleider eerst aangaf dat ik me in het hol van de leeuw had begeven en alle leeuwen opriep mij niet te verslinden, want dan zouden nooit meer politici op dat soort debatten komen. Zeer sympathiek, maar ik kan natuurlijk best tegen een stootje.

Frappant was ook dat veel aanwezigen punten aansnijden waar ik mij net zoveel zorgen over maak als hen en die ik ook deels in mijn eerste jaar als woordvoerder Ruimtelijke Ordening heb aangekaart. Stedelijke vernieuwing moet geen doel op zich zijn, altijd ondergeschikt blijven aan de wensen van mensen en niet andersom. Wat er terugkomt in de stad moet echt een kwaliteitsimpuls zijn, en dat is maar de vraag of dat altijd zo is.

De discussie spitste zich ook toe op de rol van de corporaties en de relatieve machteloosheid van de bewoner. Ik liet mij verleiden tot maar liefst drie toezeggingen:

– Het wantrouwen jegens de enquetes die corporaties houden onder bewoners, die nodig zijn voor een juridische basis voor sloop, moeten we onderzoeken. Te vaak hoor ik dat de vraagstelling suggestief is, dat mensen bedonderd worden, of slecht Nederlands sprekende mensen worden genaaid. Dit moeten we echt goed onderzoeken.
– Kijken of we de wijksteunpunten wonen verder kunnen versterken zodat ze echt een onafhankelijk expertise centrum voor de bewoners kunnen vormen.
– Bezien of we primaat kunnen geven aan plannen van bewoners zelf (in collectief particulier opdrachtgeverschap) bij stedelijke vernieuwing.

Een boel te doen dus!

Gisteren kwamen ze op de fractie langs om ons hun bevindingen van alle workshops aan te bieden. Beter om dat document te ontvangen, dan een steen door de ruit.

Meer van dat soort krakers!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Politiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s