Voetbal en politiek

Voetbal en politiek, die twee liggen dicht bij elkaar.

In dat verband ergerde ik me al enige tijd over het nieuwe Oranje lied met als refrein:

‘We zijn erbij en dat is prima,
Viva Holandia’.

Kijk dat vind ik nu een ambitieloos lied. Dat is niet de VOC-mentaliteit waar onze minister-president naar streeft. Het is al goed als we erbij zijn…

Het doet mij wel denken aan de opkomst van Fortuyn. Vlak voor de verkiezingsuitslag van 2002 was het EK waar Nederland niet door de voorrondes was gekomen. We waren er niet bij. De depressie was alomtegenwoordig. De revolte tegen de zittende macht compleet.

Maar nu is het nog erger. In een enquete van de universiteit van Twente (u weet wel van die club van Engelenhaar) bleek in februari dat het vertrouwen in het kabinet historisch laag is. 13% van de Nederlanders heeft vertrouwen in het kabinet. Alleen in 1971 was het vertrouwen nog lager. Met name de ministers Vogelaar, Cramer én Bos moeten het ontgelden. 2/3 van de kiezers heeft geen vertrouwen in minister Bos.
Het aantal zetels in de peilingen voor alle regeringspartijen tezamen is even groot als het aantal zetels dat bij de gemeenteraadsverkiezingen omgerekend naar kamerzetels is behaald door de PvdA alleen (in 2006).

Dat gaat dus niet goed.

Wat nu?

De enige oplossing is dat Nederland het EK wint. De positieve impuls die daar vanuit zal gaan zal de zittende regeringspartijen een boost geven van jewelste. Iedereen die gisteren Nederland-Italie heeft gezien weet dat het kan. Als we zo blijven spelen winnen we zeker. En hoe speelden. Als een echt team. Fantastisch. Eindelijk krijgt San Marco gelijk. En daarna Ajax er weer bovenop helpen.

Dit weekend had ik m’n eigen Ajax-Feyenoord. Op een congres van de Jonge Socialisten in Rotterdam moest ik in debat met Peter van Heemst, lijsstrekker en fractievoorzitter aldaar. Het is waarschijnlijk één van de meest wonderlijke debatten die ik ooit gevoerd heb. Vanaf minuut één werd ik en Amsterdam hard aangepakt op een manier dat ik dacht, dat heeft zo’n jongen toch niet nodig. Op enig moment werd ik kwaad toen hij mij niet liet uitspreken toen het ging om handen schudden door Amsterdamse street coaches. Dat was een zwaktebod van mij, daar hoort men boven te staan.

Aan het eind werd ik gevraagd wat ik het goede aan Rotterdam vond, nadat Peter op dezelfde vraag over Amsterdam stelde dat er niets goed is in Amsterdam. Eerst haalde ik de woorden van de Romeinse keizer-filosoof Marcus Aurelius aan, die zei dat de beste manier om je vijand te treffen is niet zo te worden als hij. Waarschijnlijk de belangrijkste les om het lang vol te houden in de politiek. Ik zei vervolgens dat het beste van Rotterdam was, het feit dat Peter van Heemst lijsstrekker en fractievoorzitter was en die taken goed vervulde, als een echte Rotterdammer. Marcus Aurelius kreeg ook nu weer gelijk.

Ik moet zeggen: het Ajax Feyenoord op de groene mat vind ik plezieriger.

2 reacties

Opgeslagen onder Persoonlijk, Politiek

2 Reacties op “Voetbal en politiek

  1. Toon Geenen

    Michiel, is dat nou verstandig, zo’n stukje? Erboven staan is erover zwijgen en denken: laat die meneer maar.
    Maar goed, je hebt wel gelijk.

    Groet,
    Toon

  2. Michiel

    Toon, je hebt helemaal gelijk. Fijn dat de JS de boel op deze wijze bij elkaar houdt. Ik heb het stuk gekuist.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s