Schande, u bouwt!

Gisteren, naast de in mijn optiek toch wat wonderlijke documentaire over Joop den Uyl, nog een ander wonderlijk programma gezien. Gepresenteerd door die dame die in Goede Tijden Slechte Tijden speelde, met het rode haar, dat nu overigens zwart is. Juist, Vicoria Koblenko. Samen met ene Puck Kniesmeijer (links). Landroof heet het.

Het ging over een woningbouwproject in de gemeente Rheden. Omwonenden van een geplande woningbouwontwikkeling hadden in een inspraakronde bezwaren geuit aangaande de privacy. Zij waren bang dat ze met de komst van het geplande appartementencomplex hun privacy zouden kwijtraken. De ontwikkelaar had toen een brief gestuurd waarin hen werd aangeboden een flinke lap grond te kopen vóór hun huis, zodat hun privacy gewaarborgd zou zijn. Met dit koopcontract werd ook geregeld dat de bewoners verder af zouden zien van bezwaar- en beroepprocedures.

Me dunkt, een inventieve manier om alle partijen tevreden te stellen: er kan gebouwd worden én de privacy is gewaarborgd. Dat de ontwikkelaar dan wel garantie wil dat ze niet tot in den treure bezwaar blijven maken, kan ik me iets bij voorstellen. De woningbouwprojecten in Nederland gaan kapot door deze overtrokken bezwaar- en beroepsmogelijkheden.

Is dat erg? Ja. Het idee dat mensen in Nederland ook gewoon ergens willen wonen gaat er bij veel mensen niet in. Zo ook de presentatrice van dit pulp-programma. Zij stelde dat het een schande was dat op deze wijze de democratie werd aangetast. Hun rechten werden afgepakt door het grootkapitaal en de oprukkende woningbouw. Welnee, het is gewoon een redelijk voorstel om in goed fatsoen eruit te komen zonder jaren te procederen tot aan de Raad van State. De wethouder, een partijgenoot overigens, praatte de zwartharige presentatrice naar de mond door te stellen: ik zou zo’n brief niet zo geschreven hebben. Getuigt niet echt van bestuurlijke moed.

Toch is bestuurlijke moed nodig om in dit land nog wat woningen uit de grond te trekken. Het is het klassiek insider-outsider probleem. De insiders (omwonenden, mensen die al een woning hebben) zien hun belangen goed vertegenwoordigd. Zij roeren zich in de gemeenteraad op inspraakgelegenheden en zijn ruimhartig voorzien van allerlei inspraak- en bezwaarmogelijkheden. De outsiders, woningzoekenden, hebben die mogelijkheden niet.

Maar die nuance zie je zelden op televisie, zeker niet als in dit soort derderangs documentaires er alles aan wordt gedaan om het programma een bepaalde draai te geven en mensen in een bepaalde hoek te duwen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Politiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s