Hedge funds

Gisteren was ik bij een bijeenkomst van de economische werkgroep van de Wiardi Beckmanstichting over corporate governance, hedge funds en zo nog wat zaken. Beetje breed van opzet dus.

Ooit schreef ik een artikeltje over corporate governance (zie hier) met de porté dat de werknemersbelangen meer vertegenwoordigd moesten zijn in de Raad van Commissarissen. Inmiddels is de invloed op de benoeming van commissarissen wel uitgebreid en ook aandeelhouders hebben een sterkere stem gekregen in de benoeming van commissarissen.

 

Eén van de inleiders stelde dat de rechten van alle stakeholders, zoals werknemers en consumenten, goed zijn vastgelegd in de wet, met maar één uitzondering: de aandeelhouders.

Dit vormt volgens spreker een belangrijke argumentatie voor meer invloed van aandeelhouders op het bedrijfsbestuur.

 

Volgens de man was het feit dat hedge funds momenteel nogal actief zijn in Nederland te wijten aan underperformance, veroorzaakt door falend management (dat dus onvoldoende tegenspraak heeft gekregen van Raad van commissarissen en aandeelhouders). Een ander wees op de fusiegolf die rond de eeuwwisseling plaatsvond in Nederland. Dat was Hans Schenk van de Universiteit van Utrecht en hij beweerde dat die fusies niets hadden opgeleverd. Er worden voordat fusies plaatshebben altijd synergievoordelen beloofd die niemand waar kan maken. 60% tot 70% van de fusies wordt binnen tien jaar weer ongedaan gemaakt. Het private equity van de Hedge funds zorgt voor een correctiemechanisme: het bedrijf wordt weer opgeknipt, niet zelden langs de oude scheidslijnen.

 

Hij signaleerde wel een probleem. De leverage buy out van private equity fondsen leidt tot onderinvesteringen in zaken die op lange termijn rendement op leveren. Dit geldt zowel voor de investeringen in Research en Devalopment, als in duurzame productiegoederen.

 

Tevens komen er meer faillissementen voor onder bedrijven waar een leverage buyout plaats heeft gehad dan onder andere bedrijven. In de VS lag het aantal faillissementsaanvragen tussen 1996 en 2007 onder ondernemingen na een leverage buyout op 15,6%, onder andere ondernemingen was dit 4,3%

 

Volgens Hans Schenk was het het beste als die fusiegolf simpelweg niet had plaatsgevonden.

 

In alle verhalen hoorde ik veel argumenten voor mijn oude punt: versterk de positie van werknemers in het bedrijfsbestuur. Werknemers zijn over het algemeen tégen fusies en hebben van alle stakeholders de langste termijnhorizon, dus meer oog voor lange termijn investeringen zoals in Research en Development.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Economie, Politiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s