Trouwen

Vorige week heb ik het leukste gedaan wat ik tot nu toe heb gedaan als raadslid: twee mensen in de echt verbinden. Dan kan als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stadnd. Bijgaand gedicht droeg ik voor, dat gaat eigenlijk over de relatie van iemand met God, maar ik vond het exemplarisch van hoe je met elkaar om zou moeten gaan in een huwelijk. De dichteres schreef het in 1936 toen ze veertien jaar oud was:

Ik droomde eens en zie ik liep aan ’t strand bij lage tij.

Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen ’t leven door en lieten in het zand,

een spoor van stappen, twee aan twee; de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop,

in tijden van geluk en vreugd, van diepe smart en hoop.

Maar als ik goed het spoor bekeek, zag ik langs heel de baan,

daar waar het juist het moeilijkst was maar één paar stappen staan.

Ik zei toen: "Heere, waarom dan toch?" Juist toen ‘k U nodig had,

juist toen ik zelf geen uitkomst zag op ’t zwaarste deel van ’t pad…

De Heer keek toen vol liefde mij aan en antwoordde op mijn vragen:

"Mijn lieve kind, toen ’t moeilijk was, toen heb Ik jou gedragen".

Geschreven in 1936 door Mary Stevenson (1922-1966)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zonder categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s