Maandelijks archief: juni 2007

Ondertussen in Rotterdam…

Nier … was ik bij de promotie van Dr. Kranenburg over nieren. Wist u dat elke dag een nierpatient overlijdt vanwege het tekort aan donoren?

Het proefschrift ging onder ander over het doneren van een niet bij leven. Zeg maar zoals dat in de BNN show ging. Dit gebeurd vaak niet omdat patienten het niet durven te vragen aan hun directe omgeving. In de meeste gevallen dat donatie bij leven toch plaatsvind, is dat op initiatief van familie of vrienden zelf. Donatie bij leven levert bovendien een betere niet op die langer meegaat.

Gek genoeg bestaat hier geen beleid voor. Het overheidsbeleid heeft zich altijd gericht op het stimuleren van donatie van nieren na de dood. Wellicht een goed idee om deze vorm van directe donatie bij leven meer onder de aandacht te brengen bij het grote publiek onder de aandacht te brengen. De vraag is evenwel of er nog wat toe te voegen is na de show van BNN.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zonder categorie

Geen gehoor

Vraagteken Geen gehoor is rechtdoor zei mijn rij instructeur altijd.

U zal wel afvragen waar hangt die vent nu heel de tijd digitaal uit?

Het spijt mij zeer maar ik heb het een beetje gigantisch druk momenteel, ivm de laatste raadsvergadering volgende week en de financiele zaken die daar dan op de agenda staan en ook met de overige zaken overigens.

Als alles weer normaal is hoort u evenwel digitaal weer meer van mij.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zonder categorie

Rede

Friso Friso de Zeeuw, voorzitter van meezingkoor Waterland (voor de meezingers: alhier) hield van de week zijn intreerede als professor gebiedsontwikkeling aan de TU Delft. Een interessant verhaal over publiek private samenwering bij gebiedsontwikkeling en de lessen van binnenstedelijke herstructurering voor projecten in het landelijk gebied waarbij én de natuur wordt verbeterd én woningbouw wordt gepleegd.

Ikzelf heb in Zoetermeer veel te stellen gehad met samenwerking met marktpartijen. Het project Palenstein waar ik maandenlang over gesteggeld heb is inmiddels vlotgetrokken. Ik moet zeggen dat het wantrouwen jegens marktpartijen vaak terecht is (mn op de financiele component) maar dat er aan de andere kant ook ideeen uit voort kunnen komen die waardevol zijn voor het project als geheel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zonder categorie

Westermoskee III

Vandaag hadden wij weer de Westermoskee geagendeerd in de raad. Bijgaande motie werd uiteindelijk door alle partijen behalve de SP aanvaard:

Download motie_westermoskee_iii___.doc

Dit was mijn speech:

Voorzitter, geachte leden van de raad,

Helderheid en duidelijkheid zijn een voorwaarde voor goed bestuur binnen de gemeente. Helderheid en duidelijkheid zijn ook essentieel voor sturing door de gemeente en het bereiken van resultaten.

De vraag waar deze actualiteit over gaat is wat helderheid en duidelijkheid betekenen voor hóe je om wilt gaan met religieuze organisaties. Wat ons betreft is het een goede zaak als het gemeentebestuur in gesprek gaat met religieuze organisaties. Zij kan door middel van dialoog sturen op het bevorderen van contact tussen mensen van een bepaalde religie en de rest van de maatschappij. Ons doel is dat Amsterdammers elkaar kennen, elkaar tolereren en in het mooiste geval van elkaar kunnen leren. Het gemeentebestuur kan bij die organisaties daarom aandringen op het achterwege laten van haatzaaiende speeches, de gemeente kan vragen of het geen goed idee is dat de buurt en de religieuze organisatie elkaar leren kennen, de gemeente kan spreken over de rol die de organisatie kan spelen in het tegengaan van radicalisering. De gemeente kan als zij dit nodig acht haar publiekrechtelijk instrumentarium inzetten bij haar contacten met religieuze organisaties. Publiekrechtelijk instrumentarium geldt namelijk voor alle maatschappelijke organisaties die te maken krijgen met de gemeente. Zo zorgt de gemeente voor een tolerante ongedeelde stad. Tot zover niets nieuws en niets vreemds aan de hand.

Maar wat we met de Westermoskee hebben gezien is dat via een erfpachtovereenkomst – bewust of onbewust – is getracht een bepaalde religieuze koers te waarborgen. Zo moeten we het in de toekomst niet meer doen. Wij vinden het van belang helderheid te scheppen voor de toekomst aangaande welke koers de gemeente hier vaart.

Het zelfde geldt voor het convenant dat is gesloten en waarin de gemeente, in dit geval stadsdeel De Baarsjes, partij in was. Dit convenant heeft tot niets anders geleid dan niet nagekomen afspraken. De gemeente kan tolerantie en begrip tussen religieuze organisaties in onze samenleving bevorderen, ondermeer door het vergroten van kennis over religie bij betrokkenen, gelovig en niet gelovig te bevorderen. Maar we moeten geen partij willen zijn in een contract over de specifieke religieuze koers en geloofsbeleving.

De PvdA heeft vandaag voor de tweede keer een actualiteit ingediend over de Westermoskee. Wij vinden het namelijk van belang om, mede gezien de publiciteit rond de geheim gehouden overeenkomst, klare wijn te schenken met het oog op toekomstige initiatieven van religieuze organisaties en duidelijkheid te geven over hoe Amsterdam hier in het vervolg mee om zal gaan. Om niet in een getouwtrek terecht te komen welke religieuze organisatie, welk geloof wel of niet voor dergelijke financiering via de erfpacht in aanmerking komt, willen wij het principe van gelijke monniken en gelijke kappen hanteren. Geen enkele religieuze organisatie wordt in de toekomst nog een dergelijk financieringsvoordeel geboden.

Dus wat ons betreft: geen verlichtingscontracten meer, en geen financieringsconstructies via de erfpacht, maar gewoon de vaste lage grondprijs uit het jaarlijks vast te stellen grondprijsbeleid.

Wél gaan we gewoon door met het bevorderen van het contact tussen religies en maatschappij, tussen religies onderling en met het tegengaan van radicalisering.

Een en ander is verwoord in bijgaande motie.

Eerder debat en moties aangaande de Westermoskee (I & II):alhier te vinden

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zonder categorie

Trouwen

Vorige week heb ik het leukste gedaan wat ik tot nu toe heb gedaan als raadslid: twee mensen in de echt verbinden. Dan kan als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stadnd. Bijgaand gedicht droeg ik voor, dat gaat eigenlijk over de relatie van iemand met God, maar ik vond het exemplarisch van hoe je met elkaar om zou moeten gaan in een huwelijk. De dichteres schreef het in 1936 toen ze veertien jaar oud was:

Ik droomde eens en zie ik liep aan ’t strand bij lage tij.

Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen ’t leven door en lieten in het zand,

een spoor van stappen, twee aan twee; de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop,

in tijden van geluk en vreugd, van diepe smart en hoop.

Maar als ik goed het spoor bekeek, zag ik langs heel de baan,

daar waar het juist het moeilijkst was maar één paar stappen staan.

Ik zei toen: "Heere, waarom dan toch?" Juist toen ‘k U nodig had,

juist toen ik zelf geen uitkomst zag op ’t zwaarste deel van ’t pad…

De Heer keek toen vol liefde mij aan en antwoordde op mijn vragen:

"Mijn lieve kind, toen ’t moeilijk was, toen heb Ik jou gedragen".

Geschreven in 1936 door Mary Stevenson (1922-1966)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Zonder categorie