In mijn slotbeschouwingen heb ik een aantal zaken genoemd waar wij als PvdA ons in Amsterdam de afgelopen jaren hard voor hebben gemaakt. Een aardige samenvatting. Zie hieronder!

We hebben geïnvesteerd in werk en in de economie. Het is gelukt om terug te komen in de top 5 van aantrekkelijke vestigingssteden, zo blijkt uit de laatste Topstad meting. Daarmee heeft dit college nu al voldaan aan de voornaamste D66 doelstelling in hun verkiezingsprogramma. De gastvrijheid wordt hoger gewaardeerd door toeristen, en expats hebben hun waardering voor Amsterdam bijgesteld van een onvoldoende naar een dikke voldoende. Er is een Duisenberg school of finance gekomen. Kleine ondernemers krijgen nu meer kansen bij gemeentelijke aanbestedingen en alle winkels die dat willen kunnen binenkort open op zondag. Er is een havenacademie waardoor Amsterdamse jongeren zich kunnen scholen voor een baan in de haven. En als klap op de vuurpijl is er zicht op een nieuwe Zeesluis. Voor dit laatste verdiend wethouder Ossel een bijzonder compliment.

Er is voortvarend gewerkt om ervoor te zorgen dat de effecten van de economische recessie zo klein mogelijk zijn voor Amsterdammers. Wij vroegen om een van baan-tot-baan benadering: die is er razendsnel gekomen zodat mensen die hun baan dreigen te verliezen snel aan de slag kunnen in een sector die nog wel groeit. We hebben onorthodoxe methoden gekozen: blijf aan de bal banen, extra functies in maatschappelijk nuttige functies voor mensen die anders in de crisis werkloos zouden worden.

We hebben geinvesteerd in onze Amsterdamse jeugd en het onderwijs. Wij accepteren niet dat een kind in Bos en Lommer een lagere cito score haalt dan een kind in Oudzuid, als hij of zij beter kan. De zogeheten Asscher-norm voor kwaliteit van het onderwijs getuigd van lef en keuzes. Ja: wij kiezen voor het kind. En ja wij kiezen voor talent. Kinderen eerst. Wij investeren in scholen waarin de onderwijskwaliteit nog onder de maat is en hebben ook in diverse begrotingen daar extra geld voor vrijgemaakt.

Bestrijding van armoede heeft bij ons altijd bovenaan gestaan. Voor het eerst is het een college gelukt om alle armoedegelden in een jaar ook echt tot besteding te krijgen de afgelopen jaren. Mensen weten de weg dus beter te vinden naar de verschillende regelingen. Dat komt onder andere omdat we de mensen opzoeken: soms via de voedselbank, waar mensen nu op de mogelijkheden voor schuldsanering en andere regelingen wordt gewezen. Soms door eenvoudigweg aan te bellen. De armoede leek aanvankelijk ook wat te dalen, maar we werden ingehaald door de kredietcrisis.

In de veiligheid hebben we veel geinvesteerd. We hebben meer geld uitgetrokken om cameratoezicht uit te breiden waar dit echt helpt. Ondernemers konden co financiering krijgen van de gemeente voor maatregelen die zij namen om de veiligheid te verbeteren. Deze maatregel was zo succesvol dat deze nu landelijk is ingevoerd. Straatcoaches, door deze fractie voorgesteld en door Ahmed Marcouch in Slotervaart ingezet, nu verder ingezet in de stad en ook hier is de rest van het land warm gaan lopen voor dit Amsterdamse initiatief. Zelfs tot Tilburg aan toe hebben wij begrepen. U ziet: die eigenzinnigheid van de Amsterdammer, die wérkt. De veiligheidscijfers zijn hoopgevend: 10 procent verbetering van de objectieve veiligheid, 25 procent verbetering subjectieve veiligheid, de vrijheidsbeleving van mensen. Maar zoals collega van der Burg vorige week al zei tijdens de uitzending van Pvda tv: het blijven natuurlijk wel twee werkelijkheden. De cijfers zijn hoopgevend, maar gebeurtenissen in ZO geven aan dat er nog een hoop te doen valt.

Op vrijdag 11 december kondigde D66 Amsterdam echter nog in een persbericht aan het huurbeleid in Amsterdam écht sociaal te willen maken. Deze week diende D66 een motie in om woningen uit de sociale voorraad beschikbaar te stellen voor short stay. Tegelijkertijd staat in het verkiezingsprogramma van D66 dat de partij de 30% norm voor sociale woningbouw bij nieuwbouwprojecten wil loslaten. Hoe sociaal is dat?

Het is belangrijk bij grote nieuwbouwprojecten 30% sociale woningbouw te blijven bouwen, waar de PvdA zich altijd hard heeft gemaakt. Veel mensen met lage inkomens wonen nu in te kleine en slechte woningen. We investeren samen met de woningcorporaties veel in stedelijke vernieuwing om die woningen te verbeteren en in die wijken een betere mix te krijgen van huur- en koopwoningen. Maar dat lukt niet als we niet tegelijkertijd bij de nieuwbouw voldoende sociale huurwoningen bouwen. D66 wil mensen met lage inkomens blijkbaar liever laten zitten in te krappe en slecht geïsoleerde woningen. Daarnaast zal ook het voorstel meer woningen aan de sociale huurvoorraad te onttrekken de wachtlijsten voor sociale huurwoningen doen toenemen

In het persbericht kondigde D66 een voorstel aan om het college te laten experimenteren de huur meer van het inkomen te laten afhangen. Wethouder Gerson is echter al lang bezig dit experiment op te zetten. PvdA-raadslid Sonja Hauet diende namelijk vorig jaar al een motie in om een experiment dat ‘huur op maat’ heet in Amsterdam te beginnen: de huur hangt daarbij niet alleen af van het huis waar je woont, maar ook van het inkomen dat je hebt. De ruim 5000 grote gezinnen – gezinnen met meer dan drie kinderen die wonen op minder dan 60m2 – willen we zo de kans geven om makkelijker aan een grotere woning te komen.

De voorstellen van D66 zijn dus deels overbodig en in elk geval helemaal niet sociaal.

Met Marco de Goede van Groen Links

PvdA TV over veiligheid en wonen met Erik van der Burg (lijsstrekker VVD centrale stad) en Egbert de Vries (lijsttrekker PvdA Zuid en stadsdeelvoorzitter Oud-Zuid)

Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is alengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan de tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.

- J.C. Bloem

2 weken geleden stelden wij schriftelijke vragen over de mogelijkheden schotelantennes uit het straatbeeld te weren. De schriftelijke vragen van collega Willemse vind je hier.

Het item op At5 over de schotels aan de gevels vind je hier.

Een persbericht dat zojuist is uitgegaan:

De PvdA stelt voor om op de Zuidas 1000 tijdelijke woningen voor studenten en jonge internationals te bouwen. De vraag naar kantoorruimte is drastisch ingezakt door de crisis. Hierdoor zijn geplande bouwprojecten uitgesteld. De PvdA-fracties in gemeenteraad en stadsdeelraad stellen voor op deze locaties tijdelijk woningen voor studenten en jonge internationals te bouwen. Hiernaar bestaat veel vraag: het tekort aan studentenhuisvesting in Amsterdam wordt geschat op 12.700 en voor buitenlandse studenten op 2.000 woningen.

Deelraadslid Marijn van Ballegooijen: ‘Never waste a good crisis! De tijdelijke huisvesting moet levendigheid en bedrijvigheid brengen op het nu nog overwegend zakelijke nieuwe stuk Amsterdam: De Zuidas. Door de woningen versterkt de Zuidas bovendien de positie van Amsterdam in de internationale kenniseconomie.’

Volgens de PvdA moet op de Zuidas een mix komen tussen vrij beschikbare studentenwoningen, woningen voor internationale studenten en woningen voor trainees van bedrijven. Door studenten en werknemers van op de Zuidas gelegen bedrijven te huisvesten wordt bovendien kennisuitwisseling gestimuleerd. Het bevordert de band tussen bedrijfsleven en wetenschap. Het draagt bij aan netwerken in de stad.

Raadslid Michiel Mulder: ‘Zo draagt de Zuidas ook in crisistijd bij aan het werven van internationaal talent naar Amsterdam. Dat is een duurzame motor onder onze economie en werkgelegenheid.’ Het voorstel voorziet verder in de voorzieningen die nodig zijn voor de levendigheid van het huisvestingsproject op de Zuidas: horeca, een wasserette en voldoende en groen.

Het voorstel is samen met de Jonge Socialisten in de PvdA ontwikkeld.

Hier vind je het hele voorstel

Zojuist onderstaande motie aangenomen met SP en GroenLinks, om te bewerkstelligen dat inhuur van dure externen niet de spuigaten uitloopt en alleen bij uitzondering plaatsvindt.

Onderwerp
Motie van de raadsleden Ivens, Mulder en De Goede inzake toepassing van de Balkenendenorm bij de gemeente Amsterdam.
Aan de gemeenteraad

Ondergetekende heeft de eer voor te stellen:

De raad, Gehoord de discussie over de salariëring van (interne en externe) medewerkers van de gemeente Amsterdam;

Overwegende
dat de WOPT norm (Balkenende norm, 181.000 euro bruto in 2008) door de gemeente wordt gehanteerd als plafond voor de salariëring van functionarissen

de gemeenteraad het college een taakstellende bezuinigingsopdracht heeft gegeven met betrekking tot de post externe inhuur

Van mening dat het onwenselijk is externen langdurig tegen een hoog tarief in te huren, waardoor zij een salaris verdienen boven de Balkenendenorm

Verzoekt het college: Opdrachten om externen in te huren boven een bepaalde drempelwaarde ter kennisname naar de raad te sturen

Voor deze drempelwaarde aan te sluiten bij de systematiek zoals opgenomen in de gemeentelijke richtlijnen die per 1 januari 2009 gelden

Hiervoor nog dit jaar met een voorstel te komen

Het lid van de gemeenteraad, Laurens Ivens (SP) Michiel Mulder (PvdA) Marco de Goede (GroenLinks)

Vanavond wordt het verkiezingsprogramma officieel gepresenteerd. Het heet ‘Lef & Liefde: voor nieuwe solidariteit’. Zelf vind ik de belangrijkste twee noties uit het program: dat we mensen beoordelen op waar ze heen gaan, en niet waar ze vandaan komen. En dat we mensen in staat stellen in vrijheid de toekomst te kiezen die bij hen past: vrijheid in verbondenheid, omdat de vrijheid van de één onlosmakelijk verbonden is met de verantwoordelijkheid van een ander. Mensen daadwerkelijk boordelen op waar ze heen gaan geeft hen de vrijheid zich die hoort bij onze stad Amsterdam. Want als we mensen beoordelen op waar iemands wieg staat, iemands groep of iemands uiterlijk of religie, zal hij of zij nooit in staat zijn zijn eigen toekomst te boetseren. Mensen moeten in staat zijn hun eigen groep te kiezen en zich te ontplooien. Dit is de ware emancipatiegedachte. De verantwoordelijkheid die we daarbij hebben is net zo groot als de vrijheid die we hebben: dus mensen met meer vrijheid moeten ook meer verantwoordelijkheid nemen voor de vrijheid van een ander. Dat is voor mij wat nieuwe solidariteit inhoudt.

Het hele programma vind je hier