MulderMail!

 

Hoera de nieuwe MulderMail gaat weer bezorgd worden! Het heeft even geduurd maar deze week valt-ie bij u in de electronische bus. Als u zich geabonneerd heeft tenminste. Dat kan alhier. U als trouwe lezer van mijn weblog ontvangt hieronder reeds een voorproefje. Maar ja, eigenlijk wisten de echt trouwe lezers het allemaal al…

 

Vermoedelijk tot na mijn vakantie, alhier, begin augustus dus.

 

 

Het is  alweer een ruim een jaar geleden dat de laatste MulderMail uitkwam. Uiteraard is er veel gebeurd sindsdien. Hieronder een update van mijn politiek activiteiten sindsdien.

 

Voorjaarsnota

Als financieel woordvoerder ben ik namens mijn fractie verantwoordelijk voor de behandeling van de Voorjaarsnota in de gemeenteraad. Hierin worden de hoofdlijnen vastgesteld van de begroting voor het volgend jaar. Omdat ik het als de verantwoordelijkheid zie van de raad om tegenwicht te bieden aan de wet van Weber, die zegt dat grote organisaties continu uitdijen, en omdat de ruimte om is vanwege de tegenvaller van de NoordZuidlijn, heb ik bezuinigingen op het gemeentelijk apparaat voorgesteld. Gelukkig bleek er een zeer grote meerderheid voor in de raad: alleen de tweekoppige D66 fractie stemde tegen.

Dit betekent dat we met name de komende 2 jaar minimaal 20 miljoen euro gaan ombuigen op het gemeentelijke apparaat. Dit moet onder andere komen uit minder inhuur van externen, vermindering overhead, samenvoegen van gemeentelijke diensten, slimmere opbouw van het loongebouw (junior/senior functies) enz.

De uitgaven zijn onder andere sport en cultuur beter toegankelijk maken voor alle jeugd, recidive verminderen door jongeren die uit de gevangenis komen beter te volgen, lerarentekort en tekorten aan agenten en verpleegkundigen daadkrachtig aanpakken, onder andere door goedkope hypothecaire leningen te verstrekken aan deze doelgroepen en bereikbaarheid, bijvoorbeeld door buurtbusjes in te zetten.
De motie
Mijn speech 

Gregorius Nekschot

 

Namens onze fractie stelde ik schriftelijke vragen over de aanhouding van de cartoonist Gregorius Nekschot. Wij maakten ons grote zorgen om de gang van zaken en wilden opheldering van burgemeester Cohen over de handelswijze van de Amsterdamse politie.

De schriftelijke vragen  

Op at5 

Reactie van GeenStijl op onze actie

Risico’s grote projecten

De gemeenteraad ging akkoord met een aantal die ik namens de fractie deed om het risicomanagement en de controlerende taak bij grote projecten te vergroten. Een aantal onderzoeken, onder andere van de accountant en de Rekenkamer liggen ten grondslag aan de PvdA voorstellen. Het doel is het voorkomen van opnieuw grote kostenoverschrijdingen bij grote projecten en kredieten.
De raad versterkt haar controlerende taak door structureel informatie te eisen over alle grote projecten. Zo zal bij zogenaamde ’scopewijzigingen’ (inhoudelijke wijzigingen van het project) voortaan vooraf toestemming gevraagd worden aan de raad. Nu gebeurt dat achteraf. Ook is afgesproken dat mogelijke mee- en tegenvallers in een veel eerder stadium worden gemeld, zodat de raad hierover kan besluiten.
Op deze wijze trekken wij lessen uit het verleden. Hiermee is de kous nog niet af: wij zullen ons permanent blijven inzitten om onze controlerende taak maximaal invulling te geven.

Uitdagingen van de PvdA aangaande kwesties rond Islam en homosexualiteit

Naar aanleiding van de uitspraken van fractiegenoot Yman Mahrack in De Pers schreef ik samen met haar en mijn mede-fractiebestuursleden een artikel in de Volkskrant, waarin wij betogen dat het feit dat de maatschappelijke breuklijn langs culturele en religieuze lijnen dwars door de PvdA loopt haar kracht zou kunnen zijn, mits aan een aantal voorwaarden voldaan wordt:
1. Geloofsovertuigingen zijn een privé zaak.
2. De vrije democratische samenleving is ononderhandelbaar.
3. Er is geen excuus voor het knabbelen aan zwaar bevochten verworvenheden als gelijkheid van man en vrouw, homo en hetero, wit, zwart en alles wat daar tussenin zit.
4. Ononderhandelbaar wil ook zeggen: duidelijk stelling nemen en indien nodig keihard optreden in situaties waar deze verworvenheden onder druk staan.
5. De verantwoordelijkheid die mensen moeten nemen, is even groot als de vrijheid die zij hebben.
Het hele Volkskrantartikel    

Trots op titel populisme

In een ingezonden stuk in Trouw brak ik een lans voor het begrip ‘populisme’. Ten onrechte wordt daar in Nederland een heel negatieve connotatie aan gegeven. De gebroeders Grachus in het oude Rome waren de eerste populisten en zouden een lichtend voorbeeld voor sociaal-democraten moeten zijn.
Het artikel in Trouw  

Op de bres voor foto’s Sooreh Hera

Namens mijn fractie kwam ik op de bres voor het tonen van de foto’s van Sooreh Hera op ‘Art Amsterdam’, een tentoonstelling in de Rai. We stelden dit aan de orde in de raadscommissie voor kunst. Later organiseerden wij naar aanleiding hiervan onder de bezielende leiding van Anne Graumans een interessant debat over de rol van kunst in de samenleving, de grenzen aan de vrijheid van kunst, en de rol die politici op zich zouden moeten nemen.
Berichtgeving over onze actie in De Pers  
Stuk dat ik met Anne schreef over kunst  

Mooi Amsterdam

Samen met collega Hetti Willemse schreef ik een raadsnotitie waarin wij pleiten voor mooier bouwen in Amsterdam. ‘Prachtstad voor eens en voor altijd’. Wij doen een aantal suggesties voor een nieuwe Amsterdamse school stijl en een sterkere positie voor de consument. Dit was een vervolg op de eerder verschenen discussienotitie waarin wij foto’s hadden opgenomen van wat wij mooi en lelijk vonden.
Ook een ander initiatief van ons kwam een stap verder: de eerste starterslening werd uitgereikt, waarmee starters op de woningmarkt goedkoop kunnen lenen. En mijn pleidooi voor een leegstandsbelasting op kantoren, om ombouw naar woningen te versnellen, lijkt ook ergens toe te gaan leiden: staatssecretaris Heemskerk gaat het oppikken door middel van een onderzoek.
Een samenvatting en de notitie zelf 
De discussienotitie met het fotoverslag

Stadsdeeltarieven

In een artikel in Parool maakte ik mij druk over de tarieven in de stadsdelen, die nogal uiteen lopen op een wijze die ik niet kan uitleggen. Inmiddels is onder leiding van de helaas onlangs afgetreden voorzitter van Oud-West Hans Weevers een goed plan gemaakt om de stadsdeeltarieven eenduidiger op te stellen, zodat ze beter vergelijkbaar te maken en meer geüniformeerd kunnen worden.
Het artikel in Parool 

De Westermoskee en scheiding kerk en staat

Inmiddels een jaar geleden hield ik in mijn hoedanigheid van waarnemend fractievoorzitter een speech over de Westermoskee, waarbij een financieringsconstructie via de erfpacht was gekozen. Dit was buiten de raad om gebeurd: toen onze fractie ervan hoorde hebben we via een motie in de raad aangegeven dit niet meer te willen: een overheid hoort met een religieuze organisatie om te gaan zoals zij met alle andere maatschappelijke organisaties omgaat.
De speech en de motie

Redelijkheid van de daken schreeuwen

 

Met onze fractievoorzitter schreef ik een artikel in De Volkskrant, waarin wij linkse partijen opriepen de redelijkheid van de daken te schreeuwen aangaande culturele en religieuze kwesties, om tegenwicht te bieden aan de rechtse demagogie. Het artikel werd door veel mensen verkeerd begrepen: wij zouden alle problemen rond integratie onder het tapijt willen vegen en de fouten van links in het verleden ontkennen. Hier heb ik van geleerd dat linkse mensen en met name PvdA’ers heel duidelijk moeten zijn over waar zij staan als het gaat om de democratische rechtsstaat en  duur verworven vrijheden. De PvdA heeft op dit vlak te zeer de schijn tegen zich, zo ben ik me gaan beseffen. Er was helaas een aantal artikelen van de liefdevolle leden Duyvestijn, Terstall en Van Amerongen nodig alsmede een webmasterscrisis om de consequenties daarvan in zijn volle omvang te beseffen.
Het artikel in de volkskrant

 

Begroting en voorjaarsnota 2008

 

In de vorige begrotingsbehandeling vroegen wij met name om snelle uitvoering van plannen en wij kondigden een ‘solidariteitsoffensief’ aan, met veel plannen waarmee we daadkrachtig ‘er op af’ gaan: snel reageren op signalen als het mis dreigt te gaan met mensen en ingrijpen in een stadium dat het nog kan. Tevens maakten wij geld vrij voor een betere opsporing van illegale bordelen, het tegengaan van illegale onderhuur, meer geld voor armoedebestrijding in de vorm van een tegemoetkoming in de huurlasten en gratis ontbijt of gezonde lunch voor kinderen op school. Dit laatste voorstel leidde ook tot kritiek, maar wij meenden dat kinderen niet de dupe mogen worden van slechte ouders. Tevens werd mijn voorstel om de rekenrente constant te houden aanvaard. Dit is zeer belangrijk gebleken, want inmiddels is de rente fors gestegen en dat zou de gemeente op termijn in financiële problemen gebracht hebben. Het is een beetje technisch verhaal dat ik op onderstaande link uitleg.

Speech financiële beschouwingen  

Uitleg rente  

  

  

 

 

 

 

Uit de Metro

Voorjaarsnota

In het zogenaamde ‘voorjaarsnotadebat’ stelt de raad de hoofdlijnen vast van de begroting van volgend jaar. Door de krappe ruimte vanwege de tegenvaller op de NoordZuidlijn was dit een lastig debat. Onze fractie heeft bij monde van ondergetekende al een paar weken geleden een ombuigingsoperatie voorgesteld. Gelukkig bleek er een zeer grote meerderheid voor in de raad: alleen de tweekoppige D66 fractie stemde tegen.

Dit betekent dat we mn de komende 2 jaar minimaal 20 miljoen euro gaan ombuigen op het gemeentelijke apparaat. Dit moet onder andere komen uit minder inhuur van externen, vermindering overhead, samenvoegen van gemeentelijke diensten, slimmere opbouw van het loongebouw (junior/senior functies) enz.

De uitgaven zijn oa sport en cultuur beter toegankelijk maken voor alle jeugd, recidive verminderen door jongeren die uit de gevangenis komen beter te volgen, lerarentekort en tekorten aan agenten en verpleegkundigen daadkrachtig aanpakken, oa door goedkope hypothecaire leningen te verstrekken aan deze doelgroepen en bereikbaarheid, oa door buurtbusjes in te zetten.

Ik licht dat nog toe in de speech hiender en daaronder de motie. De motie is uiteindelijk ingediend door PvdA, GroenLinks, VVD en CDA. Zie hier de motie

 

Eerder maakte At5 er een item van:

http://www.at5.nl/nieuwsartikel.asp?newsid=35553 

 

Wij denken dat het tijd is voor een nieuwe ombuigingsoperatie. Wij zien ruimte om minimaal 20 miljoen euro te besparen op het ambtelijk apparaat. Dit is niet zozeer vanwege de tegenvallers op de NoordZuidlijn, maar omdat wij denken dat die ruimte er is en effectiever aangewend kan worden voor het welzijn van de Amsterdammer. Dit heeft ook te maken met de wet van Weber, die – terecht – zegt dat grote organisaties, niet alleen overheden, als vanzelf steeds verder uitdijen. Wij vinden dat de raad zich verantwoordelijk moet voelen als countervailing power. Maar natuurlijk is het zo, dat willen wij als raad nog nieuwe uitgaven doen, de financiële situatie inmiddels zodanig is dat wij dan ook moeten aangeven wat wij niet willen. Beide zal ik doen.

 

Ik begin dus met de ombuigingsopties.

 

Overhead value analysis

Dit is een operatie waarbij wordt gekeken welke taken de gemeente doet en welke overhead daarbij past. Eerdere operaties (‘Sinterklaasoperatie’, tienprocentsoperatie) zijn telkens langs de weg de kalkoen vragen wat er op het kerstdiner moet komen gelopen. Hierdoor blijven hoeken van het stadhuis buiten beeld. Bovendien is het een goede manier van bezuinigen: niet redeneren vanuit hoe we het altijd gedaan hebben, maar vanuit hoe het zou kunnen. Hierbij betrokken kan worden de post communicatie. Elke gemeentelijke club heeft nu zijn eigen communicatiemedewerkers, communicatiebudget en communicatiefolders. Het is klip en klaar dat dit een tandje minder kan.

 

Inhuur externen

Vooraf toetsen (ipv achteraf accorderen) op basis van deugdeljike argumentatie en inhoudelijke overwegingen van de inhuur van externen. We hebben allemaal kunnen zien dat deze post enorm is gestegen de afgelopen jaren. Hierin zit ook flexibiliteit, zodat reeds voor 2009 een bedrag hiervoor kan worden ingeboekt.

 

Post incidenteel bij loonontwikkeling.

De jaarlijkse stijging van salarissen die samenhangt met hogere salarisschalen door jaarlijkse periodiek heet de post incidenteel. Ons voorstel zou zijn een taakstelling op te nemen voor de stijging van deze post, zodat eventuele hogere salarisschalen gecompenseerd moeten worden door mensen in dienst te nemen in lagere salarisschalen en/of het knippen van functies (junior/senior). Of er wordt afgestapt van de automatische jaarlijkse periodiek. In de rijksoverheid zijn er goede voorbeelden van hoe een dergelijke operatie succesvol kan verlopen

 

Samenvoeging van diensten en bedrijven

Het aantal diensten in Amsterdam is extreem hoog. Dit leidt tot veel dienstspecifieke overhead, die met minder diensten niet nodig zou zijn. Goed voorbeeld is de opheffing en samenvoeging van de dAB. Wij vragen het college hier nog eens goed naar te kijken.

 

Op de andere ombuigingsrichtingen zal de heer van der Meer ingaan.

 

Wij vinden het van belang dat het college haast maakt met deze ombuigingen, zodat het zwaartepunt in 2010 kan vallen. Maar ook voor 2009 verwachten wij, met name op het gebied van externe inhuur reeds een substantiële inspanning.

 

Dan kom ik aan het positieve deel van het verhaal.

 

Sport en cultuur bereikbaar voor alle jeugd

Ten eerste wil de PvdA prioriteit stellen bij het beter toegankelijk maken van sport en cultuur voor alle jeugd. Denk aan het jeugdsportfonds, dat beter aan de man gebracht moet worden, zodat wellicht uitbreiding mogelijk is, ook naar de sector cultuur. Alle jeugd in Amsterdam moet kunnen genieten van cultuur en mag daarbij niet afhankelijk zijn van het inkomen van zijn of haar ouders.

 

Verder vinden ook wij extra geld voor cultuur (kunstenplan) en sport (sportnota) van belang. Wij streven er dan wel naar een substantieel bedrag voor de peiler ‘prachtstad’ uit te trekken.

 

Stadsreclassering

Een tweede prioriteit ligt bij het tegengaan van de recidive. Deze ligt op …% Dat komt onder andere doordat jongeren die uit de gevangenis terugkomen in een gezinssituatie die niet deugt, vatbaar zijn voor herhaling. De eerste maanden na detentie zijn cruciaal ter voorkoming van recidive. Het gaat om de nazorg van jongeren die in de fout zijn gegaan en in één van de 1175 trajecten zitten die als straf worden aangeboden in Amsterdam. Wat we willen is dat jongeren na reclasseringstrajecten en Halt straffen beter in de gaten worden gehouden. Dit is nazorg na zeer lichte tot zware vergrijpen en er zit ook een gedeelte bij (zo rond de 20%) van jongeren die wel aan deze trajecten meedoen, maar nog geen strafbaar feit hebben gepleegd. Eén begeleider neemt 15 jongeren onder zijn hoede en die doet het volgende. Zorgen voor een (bij)baan; houdt contact met school; spreekt minimaal een keer per week met de jongere; spreekt minimaal een keer per week met ouders/leraren/jeugdwerk/vrienden/etc. om goed zicht te houden; kijkt of er in het gezin nog andere problemen zitten met broers en zussen, schuldenproblematiek, etc.; begeleidt wanneer nodig ook daadwerkelijk het gezin om de jongere heen werkt preventief wanneer mogelijk om andere jongeren uit het gezin te behoeden voor zelfde fouten; stelt samen met de jongere een werkplan op;

Er moet in Amsterdam een coordinatiepunt komen, dat in opdracht van de gemeente Amsterdam de informatie voorziening t.b.v. de reintegratie van ex-geditineerden gaat verzorgen. Kinderen van ex-gedetineerde vrouwen moeten opgevangen worden (zij belanden nu ook vaak in de criminaliteit). Tijdens detentie worden lifecoaches aangesteld, die helpen met de voorbereiding van de invrijheidstelling. Doel hiervan is het oplossen van maatschappelijke problemen, die re-integratie bemoeilijken. Een stadsreclassering dus, die de nazorg en preventie gaat aanpakken. Waar mogelijk zien wij synergie met de gezinsaanpak en andere reeds bestaande hulptrajecten.

 

Ruggengraat

Agenten, verpleegkundigen en leraren vormen de ruggengraat van Amsterdam. Toch zijn er hier grote tekorten. Zo zijn er nu 360 leraren tekort en van het aantal plekken voor agenten wordt bijna de helft opgevuld door mensen in opleiding en dit is niet de bedoeling. Dit is een substantieel probleem. Wij willen dat het college deze problemen daadkrachtig gaat aanpakken en hiertoe een plan van aanpak aan de raad voorlegt met de volgende elementen:

Extra huizen voor onderwijzers, verpleegkundigen en agenten door een deel van de hypotheek rentevrij te financieren, conform de systematiek van de starterslening.

Opnieuw opzetten van diversiteitsbeleid in de zorgsector. (integraal, dus ook in samenwerking met scholen). Het programma (Zorg en Intercultureel Personeel) wat met succes gedraaid heeft van 2003 tot 2006  heeft opgeleverd:

Bijna 4000 mensen kregen die voorlichting over werken in zorg.

65% van de zorginstellingen ontwikkelden intercultureel beleid

100 leidinggevende en 25 teams volgden training. 

30 personen opgeleid tot manager

33% meer instroom van biculturele leerlingen zorgopleidingen

Dit is dus hardstikke succesvol geweest, maar als een plumpudding ingezakt toen er mee werd gestopt. Terwijl de gemeente ruim drie ton bijlegde, waren de zorginstellingen bereid 1,4 miljoen bij te dragen. De gemeente hoeft het dus niet allemaal zelf te doen en wij vragen het college dan ook bij de uitwerking van deze plannen de organisaties te betrekken en waar mogelijk voor cofinanciering te zorgen. Tevens zou het college afspraken moeten maken met commissaris Welten dat, als de gemeente bereid is te investeren in huisvesting en flankerend beleid, de hoofdcommissaris meer geld moet uittrekken voor het salaris van agenten, in het bijzonder die agenten die na een paar jaar werkervaring weg dreigen te gaan omdat ze in een andere gemeente meer kunnen verdienen. Zo houden we alleen de onervaren agenten over en dat is niet de bedoeling.

Verder de topopleiding academie leraren. Het huidige plan voor een topopleiding is starten in september met 1 miljoen die daarvoor al was gereserveerd. Het is in eerste instantie voor 80 leraren. Dit is voor 2008 en 2009. Conform onze inbreng van mevrouw Riem Vis in de vorige raadsvergadering moet dan in 2010 begonnen worden met de masteropleiding

Voor onderwijs kwaliteit op zwakke scholen en huiswerkbegeleiding is extra geld nodig. De witte tulp heeft daar goede ideeen over, die wij graag zouden willen ondersteunen vanuit de gemeente. Flankerend beleid voor leraren zou wat ons betreft onder andere moeten bestaan uit het (co-) financieren van de opleiding van leraren die zonder kwalificatie voor de klas staan (nu moeten deze leraren zelf de opleiding financieren). Denk ook aan alle maatregelen die nu in samenwerking met het Apo worden getroffen.

 

Bereikbaarheid

Het gaat hierbij om fijnmazig openbaar vervoer. Wij willen extra inzetten op het opzetten van buurtbusjes. Dit kan op verschillende manieren. Het Stop en Go busje, de voormalig opstapper, kan als voorbeeld dienen, maar ook kan gedacht worden aan buurtbusjes waar vrijwilligers een rol spelen of in samenwerking met reïntegratietrajecten. Zo kunnen de kosten gedrukt worden.

 

Stedelijke ontwikkeling

Tot slot willen wij geld uittrekken voor stedelijke ontwikkeling, dat wil zeggen, wij willen dat het geld dat het college over wil hevelen van dit resultaatsgebied naar de algemene dienst in het kader van een andere systematiek van het vereveningsfonds, punt 33 op de agenda, uiteindelijk weer terugvloeit. In onze optiek zijn er in dit resultaatsgebied voldoende problemen die de aandacht vragen, zoals het tempo van de woningbouwproductie en de waarborgen voor kwaliteit, dat wij het niet verantwoord vinden op deze wijze een permanente schuif toe te passen. Wij denken dan aan fondsvorming, ten behoeve van het blijven compenseren van de ‘oude’ rijksbezuiniging op het ISV, strategische aankopen en kwaliteitswaarborgen, een fonds voor ouderen voor overbrugging van het huurverschil tussen een oude en een nieuwe (zorg) woning. Dit plan staat toegelicht in onze raadsnotitie ‘Beter wonen voor ouderen’. Verder gaat het om het realiseren van Groene daken. Hierover hebben we ook een notitie ingediend. Verder gaat het om de wijksteunpunten wonen, wij vinden dat deze verder versterkt moeten worden, bij voorkeur structureel, zodat deze volwaardige expertise centra worden waarmee bewoners een vuist kunnen maken richting corporaties, met name bij de stedelijke vernieuwing. Tot slot willen we graag 2 miljoen euro incidenteel ter beschikking stellen voor de uitbreidingsplannen van de Hortus. De rest wordt dan aangevuld met sponsors/derden.

 

Wij zijn ons natuurlijk ervan bewust dat wij met betrekking tot de door ons genoemde bedragen in de motie voor de uitgaven afhankelijk zijn van de mate waarin de ombuigingen slagen. Wij zullen dan ook niet stellen dat we deze bedragen ‘eisen’ of ‘uitgetrokken hebben’. Wat wij wél eisen is dat het college serieus werk maakt van de ombuigingsoperatie en alles op alles zet om niet alleen het genoemde bedrag van minimaal 20 miljoen te halen, maar ook alle genoemde opties serieus te onderzoeken, zodat het bedrag nog hoger kan uitkomen.

 

Tot slot nog een andere kwestie.

 

Waterschapslasten Amsterdam-Noord

In de Voorjaarsnota is een fors bedrag opgenomen voor de waterschapslasten in Amsterdam-Noord, waar de mensen nu dubbel betalen. Dit is het resultaat van een onderhandelingsproces n.a.v. een mede door ons ingediende motie. De SP sprak in de commissie van oplichting van de ene overheid door de andere. Ik kies mijn bewoordingen altijd wat anders dan de heer Ivens, maar toch denk ik dat het achtergrondgevoel wat daarbij leeft dicht bij elkaar ligt. Niet voor niets hebben wij in ons vorig verkiezingsprogramma voorgesteld bij de waterschappen de hele kiet maar af te schaffen.

Echter, wij vinden het ook onverantwoord dat de Amsterdammers in Noord dubbel blijven betalen. Ook het oplossen van dat probleem is solidariteit.

 

Wij denken dat wij met deze voorstellen verder werken aan de basis van een sociaal Amsterdam, waar solidariteit centraal staat, niet segregatie. Waar we ons tot het uiterste inspannen iedereen gelijke kansen te bieden op een mooi leven in deze bloeiende stad, waar wij zo trots op zijn. Waar niemand aan de kant hoeft te staan, maar íedereen mee kan doen om samen te werken aan ons mooie Amsterdam

Ze smaken zoals ze kraken

zondagavond was ik uitgenodigd om in een kraakpand te debatteren over woningbouw, met de krakers en buurtbewoners. Ik moet zeggen: het was een sympathiek stelletje. Hun kledingstijl was uiteraard anders dan die van het gemiddelde gemeenteraadslid, maar de inborst was goed. Zij hadden een broertje dood aan de stenengooiers en boobytrapleggers. Gewoon beschaafd kraken.

Maar meer dan dat. Ze wilden ook het debat over woningbouwbeleid aanzwengelen. En dat deden ze goed. Ze hadden het hele weekend workshops gehouden in de van Ymere gekraakte panden. Ze hadden een heuse bioscoopkamer ingericht waar we een zeer interessante presentatie kregen van de visionaire stedenbouwkundige Jacqueline Tellinga, ooit nog mijn collega bij de kamerfractie. Hein de Haan, ook een oude bekende, hield een verhaal. Hij zet zich in voor collectief particulier opdrachtgeverschap, een heel mooie bouwvorm waarbij toekomstige bewoners zelf kunnen werken aan hun huis. Een heel directe vorm van vraaggestuurd bouwen dus.

Toen begon het debat, waarbij de - overigens zeer professionele - debatleider eerst aangaf dat ik me in het hol van de leeuw had begeven en alle leeuwen opriep mij niet te verslinden, want dan zouden nooit meer politici op dat soort debatten komen. Zeer sympathiek, maar ik kan natuurlijk best tegen een stootje.

Frappant was ook dat veel aanwezigen punten aansnijden waar ik mij net zoveel zorgen over maak als hen en die ik ook deels in mijn eerste jaar als woordvoerder Ruimtelijke Ordening heb aangekaart. Stedelijke vernieuwing moet geen doel op zich zijn, altijd ondergeschikt blijven aan de wensen van mensen en niet andersom. Wat er terugkomt in de stad moet echt een kwaliteitsimpuls zijn, en dat is maar de vraag of dat altijd zo is.

De discussie spitste zich ook toe op de rol van de corporaties en de relatieve machteloosheid van de bewoner. Ik liet mij verleiden tot maar liefst drie toezeggingen:

- Het wantrouwen jegens de enquetes die corporaties houden onder bewoners, die nodig zijn voor een juridische basis voor sloop, moeten we onderzoeken. Te vaak hoor ik dat de vraagstelling suggestief is, dat mensen bedonderd worden, of slecht Nederlands sprekende mensen worden genaaid. Dit moeten we echt goed onderzoeken.
- Kijken of we de wijksteunpunten wonen verder kunnen versterken zodat ze echt een onafhankelijk expertise centrum voor de bewoners kunnen vormen.
- Bezien of we primaat kunnen geven aan plannen van bewoners zelf (in collectief particulier opdrachtgeverschap) bij stedelijke vernieuwing.

Een boel te doen dus!

Gisteren kwamen ze op de fractie langs om ons hun bevindingen van alle workshops aan te bieden. Beter om dat document te ontvangen, dan een steen door de ruit.

Meer van dat soort krakers!

Het begint met ambitie

Mijn gebeden zijn verhoord. Beklaagde ik mij deze week nog over het ambitieloze lied voor oranje (’We zijn erbij en dat is prima - viva Holandia’) vanochtend hoorde ik in de autoradio één of andere Hollandse volkszanger die de hit van André Hazes, ‘Bloed, zweet en tranen’ had gecoverd. Een slimmerik die na het fantastische spel maandag van Oranje waarschijnlijk met hetzelfde dilemma zat als ik.

Nu klinkt het:

‘Met bloed, zweet en tranen, wordt Oranje kampioen.’

Dat spreekt mij meer aan. Het lied heeft ook nog een realistische component, nl. in het hele lied ook de coupletten wordt erop gewezen dat we daar wel heel hard voor moeten vechten. Maar toch, er klinkt hoop uit. Een terecht hoop, in mijn optiek. Maar vooralsnog blijft het bij hoop. Uiteraard. Maar dat is niet erg. Het begint met ambitie, weten wij van de ABN reclame.

Voetbal en politiek

Voetbal en politiek, die twee liggen dicht bij elkaar.

In dat verband ergerde ik me al enige tijd over het nieuwe Oranje lied met als refrein:

‘We zijn erbij en dat is prima,
Viva Holandia’.

Kijk dat vind ik nu een ambitieloos lied. Dat is niet de VOC-mentaliteit waar onze minister-president naar streeft. Het is al goed als we erbij zijn…

Het doet mij wel denken aan de opkomst van Fortuyn. Vlak voor de verkiezingsuitslag van 2002 was het EK waar Nederland niet door de voorrondes was gekomen. We waren er niet bij. De depressie was alomtegenwoordig. De revolte tegen de zittende macht compleet.

Maar nu is het nog erger. In een enquete van de universiteit van Twente (u weet wel van die club van Engelenhaar) bleek in februari dat het vertrouwen in het kabinet historisch laag is. 13% van de Nederlanders heeft vertrouwen in het kabinet. Alleen in 1971 was het vertrouwen nog lager. Met name de ministers Vogelaar, Cramer én Bos moeten het ontgelden. 2/3 van de kiezers heeft geen vertrouwen in minister Bos.
Het aantal zetels in de peilingen voor alle regeringspartijen tezamen is even groot als het aantal zetels dat bij de gemeenteraadsverkiezingen omgerekend naar kamerzetels is behaald door de PvdA alleen (in 2006).

Dat gaat dus niet goed.

Wat nu?

De enige oplossing is dat Nederland het EK wint. De positieve impuls die daar vanuit zal gaan zal de zittende regeringspartijen een boost geven van jewelste. Iedereen die gisteren Nederland-Italie heeft gezien weet dat het kan. Als we zo blijven spelen winnen we zeker. En hoe speelden. Als een echt team. Fantastisch. Eindelijk krijgt San Marco gelijk. En daarna Ajax er weer bovenop helpen.

Dit weekend had ik m’n eigen Ajax-Feyenoord. Op een congres van de Jonge Socialisten in Rotterdam moest ik in debat met Peter van Heemst, lijsstrekker en fractievoorzitter aldaar. Het is waarschijnlijk één van de meest wonderlijke debatten die ik ooit gevoerd heb. Vanaf minuut één werd ik en Amsterdam hard aangepakt op een manier dat ik dacht, dat heeft zo’n jongen toch niet nodig. Op enig moment werd ik kwaad toen hij mij niet liet uitspreken toen het ging om handen schudden door Amsterdamse street coaches. Dat was een zwaktebod van mij, daar hoort men boven te staan.

Aan het eind werd ik gevraagd wat ik het goede aan Rotterdam vond, nadat Peter op dezelfde vraag over Amsterdam stelde dat er niets goed is in Amsterdam. Eerst haalde ik de woorden van de Romeinse keizer-filosoof Marcus Aurelius aan, die zei dat de beste manier om je vijand te treffen is niet zo te worden als hij. Waarschijnlijk de belangrijkste les om het lang vol te houden in de politiek. Ik zei vervolgens dat het beste van Rotterdam was, het feit dat Peter van Heemst lijsstrekker en fractievoorzitter was en die taken goed vervulde, als een echte Rotterdammer. Marcus Aurelius kreeg ook nu weer gelijk.

Ik moet zeggen: het Ajax Feyenoord op de groene mat vind ik plezieriger.

Barometer

Het ligt niet aan het - mooie - weer dat dit stukje ‘Barometer’ heet. Het gaat om de politieke barometer.

Vorige week peil Maurice de Hond dat de PvdA-kamerfractie momenteel in de peilingen goed is voor 16 zetels. De laatste peiling van de raadsfractie in Amsterdam was 17 zetels. Nu staat is dus in de peilingen de raadsfractie groter dan de kamerfractie (in absolute zetelaantallen).

Daar zou ik stoer over kunnen gaan opscheppen, maar dat doe ik niet, ik vind het triest.

In de politieke barometer vandaag is gevraagd naar mensen die op de PvdA hadden gestemd en dat nu niet meer doen waarom ze dat niet meer doen. De meest gehoorde klacht is dat de PvdA de verkiezingsbeloften niet nakomt. Onder meer de kinderopvang wordt genoemd.

Ik kan me nog herinneren dat we toen als program commissie eensgezind waren dat kinderopvang echt prioriteit moest hebben: volledig gratis en van veel betere kwaliteit. Je kunt ook ons verwijten dat we teveel beloofd hebben. Daar zit ik een beetje mee. Management of expectations. Toch was en ben ik van mening dat kinderopvang gratis moet zijn (en dat dit te realiseren is).

Een tweede belangrijke reden waarom mensen niet meer op de PvdA stemmen is dat de PvdA teveel aan de leiband van CDA en ChristenUnie lopen. Ze doen te veel concessies, zijn te soft, niet sociaal genoeg.

Ook Wouter Bos moet het ontgelden. ‘Niet standvastig.’ ‘Geen goed leiderschap.’ ‘belazerd.’ ‘draaikonterig.’

En er is een grote groep die het onduidelijk imago van de PvdA benoemt. ‘glijdt alle kanten op.’ ‘onduidelijkheid over de te varen koers.’

Wat wij Amsterdammer wel voor hebben op onze haagse vrienden is dat wij minder concessies hoeven te doen, omdat we zo heel erg groot zijn. Zou dat bijdragen aan een beter imago? Hebben wij echt een beter imago?

Ik ben er nog niet uit. Eerst maar eens mijn inbreng in de Voorjaarsnota afmaken…

Voorjaarsnota

De Voorjaarsnota is in de gemeenteraad een beleidsstuk waarin de hoofdlijnen voor de begroting worden vastgesteld.

In dat kader komdt de PvdA met voorstellen om geld uit het stadhuis te halen en naar de Amsterdammer toe te brengen.
Hiermee willen wij realiseren:

1. Ieder kind moet kunnen meedoen met sporten en kunnen genieten van cultuur. Daarom moet de toegankelijkheid verbeteren.
2. Een daadkrachtige aanpak van het lerarentekort, en dat geld ook bij agenten en bij verpleegkundigen.
3. Jongeren die uit de gevangenis komen moeten veel strenger gevolgd worden, zodat ze niet opnieuw in de fout gaan.
4. Bereikbaarheid verbeteren, onder andere door buurtbusjes in te zetten die juist voor ouderen van belang zijn.

Dit denken wij te kunnen financieren daar de bureaucratie op het stadhuis te bestrijden, onder andere door de overhead te verminderen, evenals de inhuur van externen en door gemeentelijke diensten samen te voegen.
Hiermee denken wij minimaal 20 miljoen euro vrij te kunnen spelen over de jaren 2009 en 2010.

At5 maakte er een bericht van: http://www.at5.nl/nieuwsartikel.asp?newsid=35553

Frans

Ja ik heb het een beetje druk, zoals u wellicht aan het geringe aantal postings kunt zien.

Evenwel heb ik de tijd gevonden het opiniestuk van Frans Timmermans in de NRC te lezen. Hij presenteert een agenda waarmee de PvdA er weer bovenop kan komen met maar liefst 15 (!) actiepunten.

Kijk zo gaat het dus niet goed. De focus mist. Zowel de ambitie wordt geuit om naar een linkse meerderheid te streven, maar de SP wordt hierbij door Frans niet als een goede kandidaat gezien. Dat er nog nooit een linkse meerderheid was in de Tweede Kamer wordt gemakshalve vergeten.

wat door het hele artikel heenklinkt is de scepsis tov ‘populisme’ en de ‘personen democratie’. Dat is volgens mij een fundamentele denkfout waarmee getracht wordt de PvdA te voorzien van goede communicators in de top die luid en duidelijk de PvdA mening roeptoeteren. Ik denk niet dat ik de voorbeelden hoef te noemen waar dit soort dingen fout gaan.

Frans breekt terecht een lans voor het besef dat de Pvda op essentiele punten de schijn tegen zich heeft als het gaat om of de partij te vertrouwens is op essentiele punten als emancipatie van de vrouw en vrijheid van meningsuiting. Zijn pleidooi voor een - nogal ingewikkelde - sociaal-economische agenda, waarbij de internationale component wordt gekoesterd, zal echter nooit aan komen als de PvdA er niet in slaagt het vertrouwen terug te krijgen op het ‘culturele domein’.

Die boodschap lijkt in Den Haag niet echt aan te komen.

Grappig is ook dat Timmermans zich dus keert tégen het pleidooi van Hamer om meer samen met de SP op te trekken. Eerder keerde minister Vogelaar zich tegen het plan van haar collega minister Wouter Bos voor meer polarisatie. Wouter Bos hield ook een pleidooi voor meer populisme. Daar keert Frans zich nu dus weer tegen.

Ja kijk zo schiet het niet op. Ik ben erg voor een debat partij en er moeten zeker verschillende meningen zijn, maar dit gekissebis van nota bene ministers en fractievoorzitter via de media over essentiele strategische keuzes van de partij slaat natuurlijk alles. Daar tegenover staat een ‘lean mean machine’ van CDA bewindslieden die elkaar al allemaal minstens 25 jaar kennen. En een SP die op oud-Trotskisitsche wijze de partijlijn van Jan bewaakt, die niet schuwt om in de kleinste gemeenteraad de vertegenwoordigers in te fluisteren. Daar ben ik ook niet voor, maar een beetje meer regie bínnen de top zal de politieke effectiviteit wel ten goede komen.

Lieverlee

Als van lieverlee
Het water eenzaam uit de wolken drupt
Waant hij zich in groot geluk
Want iedereen huilt mee

Hij staat daar stom naar boven te staren
Weet niet waarom wanneer en hoe
Het maakt hem duivels eindeloos moe
Kan niets of niemand nergens ontwaren

Daar donkert het door
Hij trekt zijn jas aan, tot over zijn oren
Was hij zichzelf kwijt, verfomfaaid, verloren
Nu gaat er een lach van zijn oor tot zijn oor